نقش کشورهای هماندیش در عدم پذیرش مدلهای ارائهشده از سوی کشورهای گروه چهار در خصوص اصلاحات شورای امنیت
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی- دانشگاه تهران- تهران- ایران
2 دانشیار، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی گروه حقوق،دانشکده بین الملل، واحد قشم ، دانشگاه آزاد اسلامی ، قشم ، ایران
4 استادیار و عضو هیات علمی گروه حقوق، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران
doi
10.30510/psi.2021.308818.2405چکیده
طی دو دهه اخیر، کشورها و گروههای زیادی پیشنهاد اصلاح ساختار شورای امنیت را مطرح ساختهاند که برخی از این پیشنهادات ناظر بر افزایش اعضای دائم و برخی ناظر بر افزایش اعضای غیر دائم این شورا میباشد. در خصوص اصلاحات شورای امنیت کشورهای گروه چهار متشکل از آلمان، ژاپن، هند و برزیل پیشنهاداتی را در زمینه افزایش اعضای دائم شورا امنیت مطرح نمودهاند. هر یک از کشورهای عضو گروه چهار از مزیت نسبی در منطقه خود برخورداراند که این شانس را به آنها میدهد تا در جهت کسب کرسی دائم شورای امنیت تلاش کنند. جایگاه گروه کشورهای هماندیش موسوم به اتحاد برای اجماع در مخالفت با گروه چهار دارای اهمیت ویژه ایست. این گروه مخالف افزایش اعضای دائم شورای امنیت است و پیشنهاد افزایش اعضای غیردائم شورا را مطرح نمودهاند. هدف مقاله حاضر بررسی ضرورت اصلاح ساختار شورای امنیت با مطالعه دیدگاههای این دو گروه موثر و قوی در روند اصلاحات شورا و با شناخت ضرورتها و مشابهتها، مسیر را برای اصلاحاتی موثر و پایدار در شورای امنیت باز نماید. مقاله حاضر با بهرهمندی از روش توصیفی ـ تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانهای درصدد پاسخگویی به این سؤالات است که فرصتها و چالشهای موجود در جهت کسب کرسیهای دائم برای گروه چهار چیست و کشورهای هماندیش چه راهکاری را در مخالفت با گروه چهار در پیشگرفتهاند؟