بررسی و تحلیل فضایی جرایم مواد مخدر در کلان‌شهر تهران (مورد مطالعه: منطقۀ 2 شهرداری تهران)

نویسندگان

1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی،تهران،ایران

2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی، تهران،ایران

3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری،دانشگاه خوارزمی،تهران،ایران

doi
10.22059/ijsp.2014.55548
چکیده

افزایش جرایم و ناهنجاری­های اجتماعی از جمله مسائل و مشکلات پیچیدۀ کلان‌شهرهاست. یکی از مهمترین جرایم شهری تولید، توزیع و مصرف مواد مخدر است. این ناهنجاری اجتماعی موجب افزایش سرقت، فحشا، قتل، نزاع­های خیابانی و خلاصه ناامنی و اغتشاش در این­گونه شهرها شده است. هدف از این پژوهش ارزیابی و تحلیل فضایی الگوهای پراکندگی رفتار مجرمانه و کانون­های جرم‌خیز مواد مخدر در سطح منطقۀ 2 شهرداری تهران است تا دستیابی به راه‌های کنترل مناسب در هر ناحیۀ شهری فراهم شود. پژوهش حاضر پیمایشی است و از روشتوصیفی- تحلیلی و تطبیقی نیز استفاده شدهاست. با استفاده از روش­ مزبور رابطۀ بین متغیرهایتراکمجمعیت و کاربری اراضی باتعدادجرایمارتکابی مواد مخدر درسطح منطقۀ 2 شهرداری تهران بررسی می­شود. جامعۀ آماری این پژوهش مجموع جرایم مربوط بهمواد مخدر است که از تاریخ 1/1/1387 تا 1/11/1387 در منطقۀ 2 شهرداری تهران به وقوع پیوسته است. نتایج پژوهش نشان می­دهد که بینمیزانتراکمجمعیتساکندرنواحی مختلفمنطقۀ مورد مطالعه (با توجه به مقدار ضریب همبستگی اسپیرمن (774/0) با اطمینان 95/0 و سطح خطای کوچک­تر از 05/0) و تعداد جرایم ارتکابی مواد مخدر ارتباطمستقیمیوجود دارد. همچنین (با توجه به مقدار ضریب همبستگی اسپیرمن (828/0)، با اطمینان 99/0 و سطح خطای کوچک­تر از 01/0) بین متغیر نوع کاربری و متغیر وابسته نیز رابطۀ آماری معناداری وجود دارد.