بررسی عقد مشارکت در سیستم بانکی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای حقوق، گروه حقوق، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
2 دکترای جامعه شناسی فرهنگی، گروه جامعه شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق، گروه حقوق، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق، گروه حقوق، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران
doi
10.30510/psi.2022.353398.3771چکیده
امروزه بانکها سعی مینماید تا ریسک خود در امور بانکی را با وضع شروط نافی مسئولیت در دو قالب قراردادی و عملیاتی(غیر قراردادی) کاهش دهند. در میان عقود مختلف بانکی، عقود مشارکتی و مشخصا عقد مضاربه و مشارکت مدنی که برخلاف عقود مبادلهای، بحث مسئولیت بانک تسهیلات دهنده اهمیت بالایی دارد، متضمن شروط مشخص منتج به عدم مسئولیت میباشند. مشارکت یکی از روش های تأمین مالی فعالیتهای اقتصادی مورد تأیید بانکداری اسلامی است که براساس مبنای فقهی آن، از درهم آمیختن سرمایه شرکا شکل می گیرد و همة شر کا حق دخالت و نظارت بر فعالیت اقتصادی و مدیریت آن را دارند؛ از جمله اساسی ترین مفاهیم قرارداد مشارکت، تقسیم سود و زیان در انتهای فعالیت اقتصادی یا قرارداد، به نسبت سرمایه هر کدام از شرکا است. نتایج به دست آمده نشان میدهد که در زمینه تقسیم سود و زیان، لازم بودن عقد در عین جواز آن برای بانک و الزام مشتری به خرید سهم الشرکه بانک شروط تحمیلی در قرارداد فی ما بین درج شده است. نوع روش تحقیق توصیفی – تحلیلی و بر مبنای روش کتابخانه ای می باشد.
