بهره برداری اقتصادی از منطقه میراث مشترک در دریاها و اقیانوس ها، با مطالعه فصل 11 کنوانسیون 1982 حقوق دریاها و موافقت نامه اجرایی 1994
نویسندگان
1 گروه حقوق ، واحد بین الملل قشم ، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم ، ایران
2 دانشیار گروه حقوق ، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران،تهران ، ایران (نویسنده مسئول)
3 دانشیار گروه حقوق، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران ، تهران، ایران
4 استادیار گروه حقوق ، واحد بین الملل قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم ، ایران
doi
10.30510/psi.2022.331136.3148چکیده
چکیده: منطقه میراث مشترک بشریت در دریاها، یکی از قسمتهای پر درآمد و اقتصادی برای کشورها، است. این بخش که اختصاصاً در اسناد بینالمللی مختلف منجمله بخش یازدهم کنوانسیون 1982 حقوق دریاها، به آن پرداخته شده است و مکانیسم نظارتی به عنوان مقام بینالمللی اعماق دریاها را بر خود میبیند، سرشار از مواد هیدروکربنی و غیر هیدروکربنی فراوان است و نظر به عدم توانایی قانونی در ادعای مالکیت و حاکمیت از سوی کشورها، با قوانین و مقررات خاصی مواجه است که یکی از این قوانین مطروحه، چگونگی بهرهبرداری از منابع غنی واقع در این منطقه حاصلخیز، تحت نظارت مقام است. از این رو در این تحقیق سعی بر این داریم ضمن بررسی تاریخچه بستر دریاها و چگونگی شکلگیری میراث مشترک بشریت، با نگاهی به اسناد بینالمللی موجود، مکانیسم حاکم بر چگونگی بهرهبرداری از منابع بیشمار اعماق دریاها را مورد واکاوی قرار دهیم.با نگاهی به اسناد بینالمللی موجود، مکانیسم حاکم بر چگونگی بهرهبرداری از منابع بیشمار اعماق دریاها را مورد واکاوی قرار دهیم.