رویکردی جامعهشناختی به نسبت دین و فناوری
نویسندگان
1 استاد علوم سیاسی دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)
2 دانشآموختة کارشناسی ارشد روابط بینالملل دانشگاه تهران
3 دانشآموختة کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)
doi
10.30510/psi.2018.96101چکیده
دین و فناوری دو واقعیت تأثیرگذار در جهان امروز به شمار میآیند که رابطه این دو در معرض تحولات نوینی قرار گرفته که میتوان آن را معرفت جدیدی نسبت به ماهیت هر یک از آنها دانست. در وضعیت پدیدآمده و پیشرونده، قالبهای نظری پیشین شکسته شده و زمینههای اصلاح چارچوبهای اندیشهورزی در این خصوص فراهم آمده است. این بررسی در دایره وسیعتری که همان رابطة علم و دین باشد، قرار دارد و با توجه به ماهیت فناورانة علم جدید، رابطة دین و فناوری متأثر از رابطه مذکور بوده و فهم آن در گرو درک تاریخی و پیگیری زمینههای فراز و فرود روابط آنها میباشد. از این رو تأمل در برآمدن علم و عقلانیت مدرن و روند همزیستی دین با علم و فناوری و چالشهای آن، ما را در مسیری راهبردی قرار میدهد که تحولات نوین و پیامدهای آن به صورتی واضح و بدون ابهام در آینده محل اثر خواهد شد. تحولاتی که روشن گردانیده که نه دین آن چنان که پنداشته میشد، محدود، منزوی، بیفایده و ایستا است و نه آن طور که تصور میرفت، علم مطلق است. بلکه لازم است در ساحت اندیشه ورزی و خرد اندوزی این رابطه تبیین منطقی شود و از همسوئی این دو، فصلی منطقی و اصولی بین هر یک ایجاد کرد.