بررسی تغییرات در بیان ژن‌های lncRNA LIMT و SETD1B در بافت‌های توموری کلورکتال در مقایسه با بافت‌های سالم

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

2 دانشیار، گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف: تغییرات بیان ژن SET1B می­تواند به‌صورت مستقیم بر بروز و پیشرفت سرطان تأثیرگذار باشد. ژن کدکننده lncRNA LIMT به‌صورت آنتی­سنس و در جهت مخالف SET1B رونوشت‌برداری می­شود. هدف از این پژوهش بررسی بیان lncRNA LIMT و SETD1B در بافت‌های توموری در مقایسه با بافت‌های سالم مجاور در بیماران سرطان کلورکتال و ارتباط این دو ژن با ویژگی‌های کلینیکی بافت‌های توموری می‌باشد.مواد و روش‌ها: پس از جمع‌آوری 40 بافت توموری و نرمال مجاور، استخراج Total RNA و سنتز cDNA صورت گرفت و سپس سطح بیان ژن­های موردنظر در بافت‌های توموری و نرمال مقایسه شد. در نهایت نتایج به‌دست‌آمده به‌وسیله نرم­افزار Prism تحلیل آماری شد.یافته‌ها: سطح بیان SETD1B  به‌طور معنی‌داری در نمونه‌های توموری به میزان 1/8 برابر افزایش نشان داد (0/01103=p) در حالی‌که سطح بیان LIMT  lncRNA در بافت توموری در مقایسه با بافت نرمال، تغییر چشم­گیری نداشت (0/5391=p). به علاوه سطح بیان SET1B  و LIMT lncRNA در دو گروه سنی بالای 60 سال و پایین‌تر از 60 سال در بافت‌های توموری تغیر معنی‌داری نداشت. همچنین تحلیل ROC نشان داد که SETD1B با مساحت زیر سطح نمودار AUC0/9336- و 0/9902-CI0/8771- می‌تواند جمعیت بیمار را از سالم جدا کند و می‌تواند به تشخیص بیماری سرطان کلورکتال کمک کند.نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه می­توان گفت SETD1B در بافت توموری افزایش می‌یابد و می‌تواند به‌عنوان یک بیومارکر برای سرطان کلورکتال مورد استفاده قرار گیرد.