فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سازگاری با درد و پذیرش درد در افراد دارای درد مزمن اسکلتی-عضلانی بود. پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه مراجعه کنندگان به یکی از کلینیک‌های درد تهران در بازه زمانی دی تا اسفند ۱۴۰۳ بود که به صورت داوطلبانه و هدفمند طی ۵ فراخوان‌ در این پژوهش دعوت شدند. حجم نمونه ۳۰ نفر بود که به روش نمونه گیری در دسترس وارد پژوهش و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، گمارش گردیدند. شرکت کنندگان گروه آزمایش تحت مداخله‌ی گروهی ۱۰ جلسه‌ای به صورت هفته‌ای یک بار و هر جلسه ۱۲۰ دقیقه با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفتند. گروه کنترل تا پایان پژوهش مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار سنجش پرسشنامه‌های سازگاری با درد مزمن زوادیلووا و ناتک (۲۰۰۶) و پذیرش درد مک کراکن و همکاران (۲۰۰۴) بود. داده‌ها توسط آزمون کوواریانس و نرم افزار SPSS V.27‌ تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر پذیرش درد و سازگاری با درد و ابعاد آنها اثربخش بوده است (۰۵/۰>P). بررسی میزان اثر نشان می‌دهد که بیشتر اثر مربوط به پذیرش درد با میزان اثر ۷۶۲/۰ و کمترین اثر مربوط به ادراک محدودیت‌ها با میزان اثر ۲۷۲/۰ می‌باشد. از این یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت مداخلات پذیرش و تعهد برای ارتقا سطح کیفی زندگی افراد دارای درد مزمن از طریق فرایندهای پذیرش و سازگاری با درد، دارای اهمیت است.