بررسی وضعیت توانمندی شناختی از تغییرات فردی و رضایت از بازنشستگی در سالمندان بازنشسته ترشیز بزرگ در سال 1399
نویسندگان
1 دانشیار آموزش پرستاری، گروه پرستاری داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت سالمندان، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، ایران
2 مربی آمار زیستی، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، ایران
3 دانشجوی کمیته تحقیقات، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، ایران
4 استادیار پرستاری، گروه پرستاری داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت سالمندان، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، ایران
doi
چکیده
زمینه و هدف: با توجه به اهمیت شناخت تغییرات فردی در دوره سالمندی و اهمیت ویژه رضایت از بازنشستگی، این مطالعه با هدف تعیین ارتباط توانمندی شناختی بازنشستگان از تغییرات فردی با رضایت از بازنشستگی در ترشیز بزرگ انجام گرفت. مواد و روشها: پژوهش بهصورت مقطعی از نوع توصیفی- تحلیلی در سال 1399 بر روی 330 نفر از نفر بازنشستگان شهرستانهای کاشمر که بهطور تصادفی انتخاب شده بودند، انجام شد. جمعآوری اطلاعات با استفاده از پرسشنامههای جمعیتشناختی، رضایت از بازنشستگی و توانمندی شناختی از تغییرات فردی بود. دادهها از طریق آمارههای توصیفی و با نرمافزار SPSS نسخه 16 تجزیهوتحلیل شد. یافتهها: میانگین سنی شرکتکنندگان 4.13±62.05 بود. میزان رضایت از بازنشستگی 20.27±76.29 بود. رضایت از بازنشستگی با تأهل، سن، درآمد، نوع ملک، مطالعه، سرگرمی، ورزش، تلویزیون ارتباط معنیداری داشت (0.05>P). میانگین نمره توانمندی شناختی بازنشستگان 5.60±36.14 بود که میزان توانمندی شناختی با عواملی مانند میزان ساعات تماشای تلویزیون و نوع بیماری، ارتباط معنیداری داشت (0.05>P). آزمون آماری بین رضایت از بازنشستگی و توانمندی شناختی ارتباط معنیداری را نشان نداد (P= 0/16). نتیجهگیری: براساس نتایج توانمندی شناختی بازنشستگان در حد ضعیف بود. از این رو ارتقای توانمندی شناختی بازنشستگان در سالهای پایانی دوران کاری ضروری میباشد. ارتباطی بین توانمندی شناختی با رضایت از بازنشستگی دیده نشد که شاید به دلیل منطقه تحت مطالعه باشد. توصیه میشود مطالعه مجدد در محیط دیگر برای ارزیابی این ارتباط انجام شود.