بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر افسردگی بررسی تطبیقی میزان افسردگی و عوامل اجتماعی مؤثر بر آن در استان گیلان و تهران
نویسندگان
1 استاد جامعه شناسی دانشگاه شهید بهشتی
2 کارشناس ارشد پژوهش علوم اجتماعی دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/ijsp.2013.52142چکیده
افسردگی یکی از رایجترین بیماریهای روانی است که عوامل اجتماعی در بروز آن، نقش مؤثری دارد. پژوهشحاضر سعی کرده است، تا با رویکردی جامعه شناختی و با روش پیمایشی (انتخاب 300 نفر از شهرهای تهران، رشت، صومعه سرا و لاهیجان) به بررسی تطبیقی دو استان تهران و گیلان بپردازد. یافته های مربوط به افسردگی؛ که براساس آزمون افسردگی سما انجام شده است، میانگین افسردگی افراد نمونه را (در مقیاس0 تا 100) برابر با 27/26، در حد «افسردگی خفیف» نشان میدهد. همچنین؛ نتیجه تحلیل چندمتغیری داده ها بیانگر آن است که عامل نبود پیوند اجتماعی، که متشکل از دو متغیر نبود حمایت اجتماعی و جدایی اجتماعی است، بیش از سایر عوامل با افسردگی رابطه دارد. بعد از آن به ترتیب، عامل نبود موفقیت اقتصادی که شامل متغیر دستنیافتن به هدف است، و عامل نابسامانی اخلاقی که متشکل از متغیرهای بیاعتمادی اجتماعی، آنومی و احساس ناامنی؛ بیشترین تا کمترین سهم خالص را در توضیح افسردگی، داشتهاند.