بررسی رابطۀ طرد اجتماعی و بزهکاری در میان دانشجویان دختر دانشگاه یزد
نویسندگان
1 دانشیار و عضو هیئت علمی جامعهشناسی دانشگاه یزد
2 کارشناس ارشد جامعهشناسی دانشگاه یزد
doi
10.22059/ijsp.2013.52145چکیده
طرد اجتماعی، فرایندی است که طی آن روابط بین افراد و جامعه ای که در آن زندگی میکنند نقض و سست میشود و درنتیجه ، فرد در معرض انواع مخاطرات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی قرار میگیرد. از آنجا که فعالیت جوانان در عرصه های اجتماعی منوط به پذیرش آنها از سوی سایر افراد و گروه های اجتماعی است، این طردشدگی خود میتواند زمینه را برای بزهکاری آنان فراهم کند. در پیمایش حاضر رابطۀ طرد اجتماعی و بزهکاری با نمونهای 100 نفری و به روش نمونه گیری تصادفی ساده از دانشجویان دختر دانشگاه یزد بررسی شده است. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه است. نتایج نشان میدهند که رابطۀ معناداری میان متغیرهای محل سکونت و وضعیت تأهل در احساس طردشدگی و بزهکاری وجود ندارد. اما میان طردشدگی و میزان درآمد خانواده و نوع شغل پدر و بزهکاری رابطۀ معناداری مشاهده میشود. همچنین هرچه احساس طردشدگی بیشتر میشود بر میزان بزهکاری افزوده میشود. تحلیل رگرسیونی نیز نشان میدهد که 5/14درصد از متغیر وابسته (بزهکاری) توسط طردشدگی اجتماعی تبیین میشود.