بومی سازی الگوی شهر اکولوژیک بر اساس آینده پژوهی سناریو مبنا، نمونه موردی؛ شهر بجنورد
نویسندگان
1 استاد شهرسازی پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
2 استاد برنامه ریزی روستایی و توسعه منطقه ای ، دانشگاه علامه طباطبائی
3 کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22054/urdp.2020.42574.1130چکیده
ظهور رویکردهای جدید برنامهریزی شهری، افقی تازه از این علم را نمایان میسازد. رویکردهایی که به جای الویتدهی به کالبد شهر، زمینههای مختلف آن را دربر میگیرد. در این رویکردها، نگاه به شهر، به عنوان سیستمی اکولوژیکی-اجتماعی بر نگاه کالبدی صرف غالب شده و توانسته روابط اکولوژیکی- اجتماعی موثر بر شهر را شناسایی و از آنها در جهت رفع مسائل شهری بهره ببرد. شهر اکولوژیک، شهری هماهنگ با طبیعت، به دنبال تحقق پویایی اقتصادی و عدالت اجتماعی است. در این بین شهر بجنورد، با پتانسیلهای بومشناختی و طبیعی از جمله شهرهایی است که با وجود زمینههای اکولوژیکی در آن، به دلیل تغییرات ناگهانی رشد جمعیت شهری و توسعههای اخیر، از حرکت در مسیر توسعه شهری پایدار، بازماندهاست. پژوهش حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی و اکتشافی، با استفاده از شیوه آیندهپژوهی صورت گرفته که به شناسایی قابلیتها، محدودیتها و یا زمینههای تحقق شهر اکولوژیک در بجنورد میپردازد. هدف پژوهش، آن است که با شناخت زمینههای شهر اکولوژیک در بجنورد و با بهرهگیری از تکنیک آیندهپژوهی و در قالب مصاحبه دلفی و سناریوها، رویکرد را بومیسازی کند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که سه مولفه اساسی مدیریت هوشمند شهری، حفاظت محیط-زیست شهری و نیز ارتقا کیفیت حملونقل عمومی در کنار کارایی مصرف انرژی در دستیابی به شهر اکولوژیک بجنورد، ضرورت دارد.