تحلیل سرمایه‌های اجتماعی در بهبود شاخص‌های حکمروایی خوب شهری (نمونه مطالعاتی: شهر سمنان)

نویسندگان

1 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، دانشگاه علم و صنعت ایران ، تهران، ایران

3 دانشجوی دکتری جامعه شناسی فرهنگی، پژوهشکده مطالعات اجتماعی و فرهنگی، تهران، ایران

doi
10.22054/urdp.2020.48511.1167
چکیده

شهرنشینی از چالش‌های مهم جوامع است. دولت‌ها از عهده پاسخگویی به نیازهای متنوع شهروندان برنمی‌آیند و ادامه روند فعلی می‌تواند باعث افزایش مشکلات شهروندان با مدیریت شهری شود. امروزه از حکمروایی خوب به‌عنوان راه‌حل مناسب برای توقف روند فعلی سخن گفته می‌شود. یکی از عوامل مؤثر در تحقق حکمروایی خوب شهری، سرمایه اجتماعی است. در این راستا با توجه چالش‌های موجود در شهر سمنان سنجش رضایت شهروندان از عملکرد مدیریت شهری و همچنین نقش آن‌ها در ایجاد حکمروایی خوب شهری حائز اهمیت است. به همین منظور برای بررسی نقش سرمایه‌های اجتماعی در حکمروایی خوب شهری در شهر سمنان ابتدا تعاریف حکمروایی خوب شهری و سرمایه اجتماعی بررسی گردید و سپس شاخص‌های تأثیرگذار سرمایه‌های اجتماعی در حکمروایی خوب شهری استخراج شد. پس‌ازآن با تدوین پرسشنامه نظرات شهروندان جمع‌آوری گردید. نتایج تحلیل پرسشنامه‌ها نشان می‌دهد که شاخص‌های آگاهی، اعتماد و مشارکت از سرمایه اجتماعی در شهر سمنان در وضعیت مناسبی قرار ندارد و نبود پاسخگویی، شفافیت، توافق جمعی و قانونمندی در حکمروایی شهری سمنان موجب از بین رفتن اعتماد به مدیریت شهری و کاهش تمایل به مشارکت در طرح‌های شهری شده است. نتیجه این امر عدم دخالت شهروندان در تصمیم‌گیری‌ها است. همچنین نبود زیرساخت‌هایی مانند شورای محلات و سازوکار مناسب برای حضور مردم در فرایند تصویب طرح‌ها نیز در بروز این امر مؤثر بوده‌اند.