واکاوی مؤلفههای ساختاری تعاملات اجتماعی در فضاهای اجتماعپذیر (خیابان ستارخان؛ فلکه اول تا فلکه دوم صادقیه)
نویسندگان
1 استاد معماری دانشگاه تربیت مدرس، تهران،
2 دانشجوی دکتری معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سمنان، ایران
3 استادیار معماری دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سمنان،ایران
doi
10.22054/urdp.2020.42908.1129چکیده
در عصر حاضر به دلیل ماشینی شدن امور شاهد کاهش تعاملات اجتماعی شهروندان هستیم. عدم توجه به نیازهای روانشناسانه، کاهش روابط اجتماعی، کمرنگ شدن قرارگاههای رفتاری، کاهش گرههای جمعیتی پویا و سرزنده، کاهش حس تعلق و دلبستگی مکانی-جمعی و تغییر مفهوم پیادهراهها نسبت به گذشته از آثار کاهش تعاملات اجتماعی است. در این بین هنوز گذرهایی دیده میشوند که به دلیل وجود کاربریهای متنوع و به هم پیوسته به جذب جمعیت پرداخته و با خلق مسیرهای پرتردد انسانی محملی برای تعاملات اجتماعی به وجود میآورند. خیابان ستارخان از فلکه اول تا فلکه دوم صادقیه با توجه به تراکم فضاهای متنوع به خصوص فضاهای تجاری و میزان بالای عبور و مرور روزانه شهروندان از هر طیف و فرهنگی به صورت پیاده و برخورداری از پتانسیل بالا به دلیل حضور جمعیت جهت برقراری تعاملات اجتماعی، به عنوان مورد پژوهشی انتخاب شده است. روش تحقیق از نوع کمی و با رویکرد توصیفی-تحلیلی است و از تکمیل 200 پرسشنامه بهره گرفته شده است. در ابتدا در بخش مبانی نظری به تعربف مفاهیم مربوطه پرداخته و سپس با تکمیل پرسشنامه توسط شهروندان نتایج توسط نرمافزار SPSS تحلیل میشوند. یافتهها نشان میدهند که در این مسیر اجتماعپذیر، تعاملات و رفتارهای اجتماعی به نسبت متوسط در میان شهروندان مشاهده میشود؛ ولی وجود کاربریهای متنوع همچون فضاهای تجاری به جذب جمعیت و افزایش ناخودآگاه سرزندگی و تعاملات اجتماعی پرداخته است.
