ارزیابی قضایی حل‌وفصل اختلافات بین‌المللی زیست‌محیطی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق بین‌الملل عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

2 دانشیار گروه حقوق، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22059/jplsq.2020.289491.2174
چکیده

توسل دولت‏ها به روش‏های حقوقی در حل اختلافات زیست محیطی، موجد ضمانت حقوقی مناسب در التزام تابعین حقوق بین‏الملل جهت اجرای تعهدات زیست محیطی خود که هدف اساسی آن صیانت همه‏جانبه از محیط زیست جهانی است، می‏باشد. از این‏رو نقش مراجع حقوقی بین‏المللی، در تقویت ضمانت اجرای تعهدات زیست محیطی دولت که اغلب ازنوع تعهدات عام محسوب می‏گردند، غیرقابل انکار است. این مقاله در صدد است با روش تحلیلی – توصیفی به این پرسش پاسخ دهد که «توسل به روش‏های حقوقی در حل اختلافات زیست محیطی چه نقشی در تضمین اجرای تعهدات بین‏المللی دولت برای کاهش تخلفات محیط زیستی دارد؟» لذا با بررسی اسناد الزام‏آور موضوعی و تحلیل روش‏های حقوقی، نقش مراجع قضایی بین‏المللی در تقویت ضمانت اجرای تعهدات زیست محیطی و ضرورت تبیین تعامل مقررات حقوق بشریِ در حوزه محیط زیست و در نهایت، صیانت از محیط زیست در قبال رفتار دولت را بررسی کرده و در می‏یابیم که التزام دولت در حل اختلافات زیست محیطی با توسل به روش‏های حقوقی، علاوه بر توسعه حقوق بین‏الملل محیط زیست، به ایجاد ضمانت‏های اجرایی مناسب در االتزام به تعهدات بین‏المللی دولت نسبت به اجزاء محیط زیست و نسل بشر منجر می‏شود.