تعهدات دولت عراق در خصوص مناطق مینگذاریشده ایران در جنگ تحمیلی
نویسندگان
1 گروه حقوق، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران و استادیار گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه حقوق، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
doi
10.22059/jplsq.2019.271126.1882چکیده
پذیرش قطعنامة 598 از جانب ایران، هرچند پایان مخاصمة مسلحانه بین دولتهای ایران و عراق بود، اما برای بسیاری از مردم ایران بهویژه در مناطق مرزی غرب کشور پایان جنگ و خونریزی نبود. مصیبتهای دست و پنجه نرم کردن هر روز مردم این مناطق با مینهای کاشتهشده توسط عراق در طول جنگ تحمیلی، مصائبش کمتر از زمان جنگ نبود. ازاینرو الزام حقوقی دولت عراق به اعلام مناطق مینگذاریشده در طول جنگ با ایران و پاکسازی آنها از مهمترین دغدغههای دولت و مردم ایران است. پس از الحاق دولت عراق به پروتکل دوم کنوانسیون منع یا محدودیت استفاده از سلاحهای متعارف خاص که بهشدت آسیبرسان فرض شده یا آثار کورکورانه دارند و کنوانسیون اتاوا، راه برای الزام دولت عراق به پاکسازی میادین مین ایران بسیار بیشتر از پیش مهیا شده است، اما بهنظر میرسد گام ابتدایی در این زمینه، با وجود تعهدات عرفی، الحاق دولت ایران به این کنوانسیونها باشد.
