تأثیر پروبیوتیک پروتکسین بر برخی از پارامترهای خون‌شناسی بچه ماهیان کپور معمولی (Cyprinus carpio Linnaeus, 1758) در شرایط قبل و بعد از حمل‌ونقل‌های طولانی‌مدت در کیسه‌های پلاستیکی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبدکاووس

2 دانشگاه گنبد کاووس

3 گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبدکاووس

doi
چکیده

اهداف: مطالعه حاضر باهدف بررسی تاثیر باسیلوس­های پروبیوتیکی بر پارامترهای خون‌شناختی بچه ماهیان کپور معمولی در شرایط قبل و بعد از حمل‌ونقل‌های طولانی‌مدت انجام شد. مواد و روش­ها: در این پژوهش 180 عدد بچه ماهی کپور با میانگین وزنی 29/1±50 گرم به شکل تصادفی در دو مخزن فایبرگلاسی با ظرفیت 400 لیتر تقسیم شدند. بچه ماهیان در یک مخزن با جیره‌های تکمیل‌شده با پروبیوتیک در غلظت CFU/L 107×1 و در مخزن دیگر با جیره‌های فاقد هرگونه ماده افزودنی به مدت 45 روز تغذیه شدند. در پایان دوره غذادهی، بچه ماهیان تغذیه کرده از پروبیوتیک در دو تیمار آزمایشی شامل کیسه حاوی 5/0 گرم نمک در هر لیتر آب و کیسه فاقد نمک و بچه ماهیان تغذیه کرده از گروه شاهد تحت همین عنوان در کیسه‌های پلاستیکی 40 لیتری با تراکم یک کیلوگرم ماهی در هر کیسه (~20 ماهی) بسته‌بندی شدند. پس از 12 ساعت، نمونه خون از تیمارها تهیه و پارامترهای خون‌شناختی موردسنجش قرار گرفت. یافته­ ها: نتایج این تحقیق نشان داد که در شرایط قبل از صید و استرس ناشی از حمل‌ونقل باعث تغییرات معنی‌دار در سطوح WBC، Ht، MCV، MCH، MCHC و شمارش افتراقی لکوسیت­ها در بین تیمارهای مختلف آزمایشی می‌گردد (05/0p<). درحالی‌که اختلاف معنی‌داری در مقدارRBC و Hb نداشت (05/0p>). نتیجه‌گیری: درمجموع، این نتایج نشان داد که استفاده از باسیلوس های پروبیوتیکی در جیره غذایی بچه ماهیان کپور معمولی تأثیرات مثبتی بر پارامترهای خون‌شناختی آن‌ها در شرایط قبل و بعد از حمل‌ونقل‌های طولانی‌مدت دارد و در صورت استفاده در جیره غذایی می‌تواند جایگزین مناسبی بجای نمک باشد.