مقایسه سیستم های مغزی- رفتاری در بیماران قبل و بعد از جراحی قلب باز
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران
2 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، تهران، ایران
3 دانشجوی دکترای روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم، قم، ایران
4 دانشجوی دکترای روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، تهران، ایران
5 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، تهران، ایران
6 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر مقایسه سیستم های مغزی _ رفتاری در افراد قبل و بعد از عمل جراحی قلب باز میباشد.روش: پژوهش حاضر از نوع مطالعات توصیفی با روش علی مقایسه ای و پس روی دادی با روش نمونه گیری هدفمند بود. جامعه آماری پژوهش شامل 210 نفر که 70 نفر تحت جراحی قلب باز قرار گرفته اند، 70 نفر داوطلب جراحی قلب باز و 70 نفر با سابقه بیماری قلبی بودند. در این پژوهش علاوه بر پرسشنامه ی جمعیت شناختی، از طریق پرسشنامه شخصیتی گری – ویلسون داده ها جمع آوری شد. سپس به منظور تجزیه و تحلیل آنها از مدل های آماری تحلیل واریانس چند متغیری و تک متغیری استفاده شد.یافته ها: نتایج بیانگر این بود بیمارانی که داوطلب عمل جراحی قلب باز هستند نسبت به بیمارانی که جراحی شده اند و گروه کنترل، نمرات بالاتری در مقیاس فعال سازی رفتاری کسب کردند. با توجه به یافته ها در مولفه بازداری رفتاری ، میان سه گروه اختلاف معناداری وجود دارد. بیمارانی که عمل جراحی انجام داده اند، نمرات کمتری در اجتناب فعال داشتند و افرادی که عمل جراحی قلب بازشده اند نسبت به بیمارانی که داوطلب جراحی هستند و گروه کنترل نمرات بالاتری در خرده مقیاس خاموشی کسب کرده اند. نتیجه گیری: بنابراین با توجه به کاهش عملکرد سیستم فعالسازی رفتاری و افزایش عملکرد سیستم بازداری رفتاری مداخلات مبتنی بر فعالسازی رفتاری زیر نظر متخصصان بالینی برای این بیماران برنامه ریزی و اجرا شود
