بررسی نگرش مردم شهر تهران نسبت به نقاشیهای دیواری (مطالعه تجربی منطقه 19)
نویسندگان
1 استادیار جامعه شناسی دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22054/urdp.2018.27469.1082چکیده
با عنایت به توسعه و گسترش گرافیک محیطی در سطح فضاهای عمومی شهر، مطالعه حاضر به بررسی نگرش مردم منطقه 19 شهر تهران نسبت به وضعیت نقاشیهای دیواری پرداخته است. برای بررسی نگرش افراد از نظریه «محرک ـ پاسخ» استفاده گردیده، که تحت تأثیر سه فرایند میزان توجه (دقت)، وضعیت ادراک و میزان پذیرش میباشد. در این میان نیز میتوان آثار عملکردی، زیباشناختی و هویتبخشی را برای نقاشیهای دیواری متصور بود تا از این طریق بتوان نگرش مخاطبان شهری نسبت بدین پدیده را سنجید. برای انجام این پژوهش از روش پیمایش استفاده شده و جامعه آماری آن را کلیه مردم ساکن در منطقه 19 در سال 1394 تشکیل میدهند. حجم نمونه از طریق فرمول کوکران حدود 500 نفر محاسبه شده و شیوه نمونهگیری دومرحلهای میباشد. نتایج حاصل نشان میدهد طراحی نقاشیها با موضوع طبیعت و زندگی شهری بیش از سایر نقاشیها در حال افزایش هستند؛ میزان توجه (دقت) به نقاشی و میزان پذیرش نقاشی نقش بسزایی بر آثار عملکرد، هویتی و زیباشناختی نقاشیها دارد؛ گر چه در این میان سهم فرایند پذیرش بهمراتب بیش از میزان توجه، میباشد. همچنین ادراک افراد از نقاشیهای دیواری در قالب مضامین «ادراک نوستالوژیک» (بیشتر نقاشیهای شهدا و جنگ و مسئولان)، «ادراک هویتبخش دینی» (بیشتر نقاشیهای مذهبی) و «ادراک منتقدانه» (سایر نقاشیها) مورد تحلیل قرار گرفته است.