مدل ساختاری رابطۀ بین ذهنآگاهی و احساس تنهایی اجتماعی-عاطفی: نقش واسطهای هیجان تحصیلی امید
نویسندگان
doi
چکیده
هدف این پژوهش تعیین نقش واسطهای هیجان تحصیلی امید در رابطۀ بین ذهنآگاهی و احساس تنهایی اجتماعی-عاطفی بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل دانشجویان کارشناسی دانشگاه شیراز بود که در سال تحصیلی 98-1397 مشغول به تحصیل بودند که از بین آنها تعداد 300 دانشجو (137 پسر و 163 دختر) به روش نمونهبرداری خوشهای تصادفی انتخاب شدند و مقیاسهای ذهنآگاهی نوجوان و بزرگسال (دروتمن، گالوب، اوگانسیان و رید، 2018)، هیجان تحصیلی امید (پکران، گوئتز، تیتز و پری، 2002) و احساس تنهایی اجتماعی-عاطفی (دیتوماسو، برانن و بست، 2004) را تکمیل کردند. یافتهها نشان داد اثر مستقیم ذهنآگاهی بر احساس تنهایی اجتماعی-عاطفی معنادار نبود؛ اما اثر مستقیم ذهنآگاهی بر هیجان تحصیلی امید و اثر مستقیم هیجان تحصیلی امید بر احساس تنهایی اجتماعی-عاطفی معنادار بود. همچنین، اثر ذهنآگاهی بر احساس تنهایی اجتماعی-عاطفی با واسطهگری هیجان تحصیلی امید معنادار بود. بهطور کلی یافتههای این پژوهش، نقش ذهنآگاهی و هیجان تحصیلی امید را در تبیین احساس تنهایی اجتماعی-عاطفی نشان میدهند. بر اساس یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که به منظور کاهش احساس تنهایی اجتماعی-عاطفی دانشجویان، باید به ذهنآگاهی و امید تحصیلی آنها توجه گردد.