ارزیابی خصوصیات فیزیولوژیک رگههای درونزاد نوترکیب گندم دوروم در شرایط دیم
نویسندگان
1 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
3 مرکز تحقیقات غلات، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
4 موسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور، معاونت سرارود، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران.
5 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22126/cbb.2025.10334.1066چکیده
مقدمه: گندم دوروم با نام علمی (Triticum turgidum L. var. durum) دومین گونه مهم گندم و دهمین محصول زراعی مهم دنیا میباشد، زیرا ماکارونی حاصل از این نوع گندم در بسیاری از کشورهای دنیا بهعنوان غذای اصلی مورد استفاده قرار میگیرد. همچنین، گندم دوروم بهتر از گندم نان با شرایط دیم در مناطق مدیترانهای سازگار است. از سوی دیگر، عملکرد بهدلیل وراثتپذیری پایین به تنهایی شاخص مناسبی در جهت بهنژادی و تحمل به خشکی نیست. بنابراین توجه به جنبههای دیگری از تحمل به خشکی نظیر خصوصیات فیزیولوژیکی بهدلیل کمهزینه بودن و قابلیت آنها در گزینش مواد ژنتیکی در مراحل اولیه رشد گیاه اهمیت دارد.مواد و روشها: در این مطالعه عملکرد و برخی صفات فیزیولوژیک در 154 رگه درونزاد نوترکیب گندم دوروم حاصل از تلاقی بین رقم بومی زردک با منشاء کرمانشاه و رقم G1252 با منشاء ترکیه تحت شرایط دیم در قالب طرح آلفا لاتیس با دو تکرار در پنج بلوک ناقص به همراه والدین در سال زراعی 1398-99 ارزیابی شدند و پارامترهای ژنتیکی برای صفات مورد مطالعه برآورد گردید.یافتهها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که تفاوت معنیداری بین رگههای درونزاد نوترکیب گندم دوروم مورد ارزیابی از نظر همه صفات مورد مطالعه بهغیر از کمبود آب اشباع در شرایط دیم وجود داشت. رگههای ZG-110، ZG-090 و ZG-060 بهترتیب بیشترین عرض برگ پرچم، طول برگ پرچم، سطح برگ پرچم را به خود اختصاص دادند. در مجموع، رگههای ZG-150 و ZG-126 برترین رگهها از نظر محتوای نسبی آب برگ، در میان دیگر رگههای درونزاد نوترکیب مورد مطالعه بودند. بالاترین میزان عملکرد دانه نیز در رگههای ZG-118 و ZG-102 مشاهده شد. بیشترین مقادیر وراثتپذیری عمومی بهترتیب برای صفات عرض برگ پرچم و میزان نسبی آب از دست رفته (85 درصد)، عملکرد دانه (63 درصد) و آب حفظ شده در برگهای بریده شده (41درصد) مشخص شد. عملکرد دانه با صفت آب حفظ شده در برگهای بریده شده همبستگی مثبت و معنیدار و با صفت میزان آب از دست رفته در برگهای بریده شده همبستگی منفی و معنیدار نشان داد. تجزیه خوشهای، رگههای درونزاد نوترکیب گندم دوروم را در سه گروه متفاوت قرار داد و گروه سوم شامل رگههای دارای بالاترین میزان صفات مطلوب از نظر محتوای آب برگ بودند. نتایج حاصل از تجزیه به مؤلفههای اصلی نشان داد که دو مؤلفه اول 96/59 درصد از واریانس کل را توجیه نمودند. همچنین، رگههای دارای مؤلفه اول پایین و مؤلفه دوم بالا دارای قدرت حفظ و نگهداری آب بیشتری در برگ بودند.نتیجهگیری: نتایج حاصل از این مطالعه برای صفات مربوط به برگ پرچم، صفات فیزیولوژیک مربوط به محتوای آب برگ و عملکرد دانه در بین رگههای درونزاد نوترکیب گندم دوروم در شرایط دیم تفاوت ژنتیکی نشان داد. تفاوت موجود بیانگر وجود تنوع ژنتیکی و همچنین امکـان انتخـاب رگههای درونزاد نوترکیب برتر را فراهم میکند. از سوی دیگر، وراثتپذیری و پیشرفت ژنتیکی بالا برای صفات عرض برگ پرچم، سطح برگ پرچم، میزان نسبی آب از دست رفته برگ و عملکرد دانه مشاهده شد که میتواند حاکی از عمل افزایشی ژنها باشد.