ارائه مدل پیش بینی تبلور وجودی بر اساس مهار روانشناختی والدین و تعارض والد نوجوان: نقش واسطه ای تحول مثبت نوجوانی
نویسندگان
doi
https://doi.org/10.83357/JIP.2025.1233683چکیده
هدف این پژوهش ارائه مدل پیشبینی تبلور وجودی بر اساس مهار روانشناختی والدین و تعارض والد نوجوان با نقش میانجی تحول مثبت نوجوانی بود. این پژوهش بر حسب هدف کاربردی، از نظر نوع دادهها کمی، و از نظر نحوه اجرا توصيفي-همبستگي از نوع مدليابي معادلات ساختاري است. جامعه آماری پژوهش کلیه نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ سال شهر ایلام در سال 1402 بودند که طبق آمار اداره ثبت احوال شهرستان ایلام حدودا 32678 نفر تخمین زده شدند. نمونه پژوهش بر اساس جدول کرجسی و مورگان، 374 نفر به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوری داده از مقیاس تبلور وجودی (FS)، مقیاس تحولمثبتنوجوانی (PYD-VSF)، مقیاس تعارض والد نوجوان (CP) و مقیاس مهار روانشناختی والدین (PPCS) استفاده شد. برای تحلیل دادهها از تحلیل مسیر و مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافتهها نشان داد که مدل پیشبینی تبلور وجودی بر اساس مهار روانشناختی والدین و تعارض والد نوجوان با نقش میانجی تحول مثبت نوجوانی دارای برازش مطلوب است. بنابراین نتیجهگیری میشود هر چه مهار روانشناختی والدین و تعارض والد نوجوان کمتر باشد، تحول مثبت نوجوانی بیشتر می¬شود و در نهایت منجر به شکلگیری مطلوب¬تر تبلور وجودی در نوجوانان می¬گردد.