مهارت‌های اجتماعی، انطباقی و مشکلات رفتاری کودکان درخودمانده بدون عقب‌ماندگی ذهنی: نقش مهارت ارتباطی زبان ساختاری و عملگرایانه

نویسندگان
doi
چکیده

هدف از این پژوهش تعیین نقش مهارت ارتباطی زبان ساختاری و عملگرایانه در پیش‌بینی مهارت‌های اجتماعی، انطباقی و مشکلات رفتاری کودکان درخودمانده بدون عقب‌ماندگی ذهنی و جامعۀ آماری این پژوهش پسران دبستانی درخودمانده بدون ناتوانی ذهنی شهر تهران بود که نیمۀ دوم سال 1401 به مراکز اوتیسم تهران مراجعه کرده بودند. با روش نمونه‌برداری در دسترس، 130 نفر انتخاب شدند و به فرم والدین چک‌لیست ارتباطی کودکان (بیشاب، 2004)، فرم والدین پرسشنامۀ مهارت اجتماعی (استونی و دیگران، 2003) و فرم والدین سیستم ارزیابی رفتار کودکان (رینولد و کمفیس، 2017) پاسخ دادند. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد هر دو مهارت ارتباط زبان ساختاری و عمل‌گرا می‌توانند مهارت‌های اجتماعی، انطباقی و مشکلات رفتاری را پیش‌بینی کنند اما نقش زبان عمل‌گرایانه در پیش‌بینی مهارت‌های اجتماعی، انطباقی و مشکلات رفتاری بیشتر بود. بنابراین، ارزیابی دقیق زبان می‌تواند یک هدف مهم در جهت بهبود مهارت‌های اجتماعی، انطباقی و مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به درخودماندگی بدون اختلال ذهنی باشد.