نقش واسطه‌ای نیرومندی من در رابطه بین الگوهای طرحواره‌ای با مشکلات رفتاری دانش‌آموزان

نویسندگان
doi
https://doi.org/10.83357/JIP.2026.1245788
چکیده

هدف این پژوهش تعیین نقش واسطه‌ای نیرومندی من در ارتباط بین الگوهای طرحواره‌ای با مشکلات رفتاری دانش‌آموزان بود. این پژوهش توصیفی–همبستگی از نوع مدل‌یابی ساختاری و جامعه آماری دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم در سال تحصیلی ۱۴۰۱–۱۴۰۲ شهرستان اصفهان بود که با روش نمونه‌برداری در دسترس ۲۰۰ دانش‌آموز انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های ذهنیت‌های طرحواره‌های یانگ، آرنتز، اتکینسون و لابستال (۲۰۰۸)، نیرومندی من (ماکستروم، سابینو، ترنر و برمان، ۱۹۹۷) و مشکلات رفتاری آشنباخ و رسکورلا (۱۹۹۱) جمع‌آوری و با روش مدل‌یابی ساختاری تحلیل شدند. نتایج بیانگر اثر مستقیم و معنادار الگوی کودکانه بر مشکلات رفتاری دانش‌آموزان، الگوی مقابله‌ای سازش‌نایافته بر مشکلات رفتاری و الگوی بزرگسال سازش‌یافته بر نیرومندی من بود. همچنین اثر معکوس و معنادار الگوی والدگونه سازش‌نایافته بر نیرومندی من و نیرومندی من بر مشکلات رفتاری آنها مشاهده شد. نتایج نقش واسطه‌ای نیرومندی من را در رابطه بین الگوی والدگونه سازش‌نایافته با مشکلات رفتاری دانش‌آموزان و همچنین در ارتباط بین الگوی بزرگسال سازش‌یافته با مشکلات رفتاری را تأیید کردند. بنابراین تقویت نیرومندی من در جهت سازش‌یافتگی نوجوانان با شرایط تنیدگی‌زا از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.