تاثیر سه نژاد بیمارگر زنگ ساقه) (Puccinia graminis f. sp. tritici بر فعالیت آنزیمهای آنتی اکسیدانی در ارقام حساس و مقاوم گندم در مرحله گیاهچهای
نویسندگان
1 عضو هیات علمی گروه بیوتکنولوژی و به نژادی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران.
2 عضو هیات علمی بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل (مغان)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مغان، ایران.
3 دانشجوی دکتری بیوتکنولوژی کشاورزی، گروه بیوتکنولوژی و به نژادی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران.
doi
10.22126/cbb.2024.11345.1090چکیده
مقدمه: بیماری زنگ ساقه گندم که توسط عامل قارچی (Pgt) Puccinia graminis f. sp. tritici ایجاد میشود، یکی از مخربترین بیماریهای گندم است. یافتهها پیش از این نشان دادهاند که آنزیمهای آنتیاکسیدانی نقش مهمی در مقاومت به تنشهای زیستی بهویژه قارچهای بیوتروفی دارند. مطالعه حاضر به مقایسه اثرات سه نژاد مختلف Pgt بر فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی در دو رقم حساس و مقاوم گندم در سه نقطه زمانی مختلف 24، 48 و 72 ساعت پس از مایهزنی میپردازد.مواد و روشها: بذر دو ژنوتیپ گندم حساس (موروکو) و مقاوم (Btsr24Agt) به زنگ ساقه و اسپور سه نژاد بیمارگر زنگ ساقه شامل PTRTF، TKTTF و TTKTK از موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر کرج تهیه شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار اجرا شد. بذرها در گلدانهایی به قطر 24 سانتیمتر حاوی مخلوطی از پیتماس، ماسه و خاک کشت شد و در شرایط 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی و دمای 24 -22 درجه سانتیگراد نگهداری شدند. مایهزنی اسپور نژادهای Pgt در سطح برگهای گیاهان هنگامی که در مرحله 12 از مقیاس زادوکس بودند با یک برس به نحوی انجام شد که سطح همه برگها به اسپور آغشته شود. گیاهچههای شاهد به همان روش با آب مقطر استریل تیمار شدند. بهمنظور استقرار بیماری، گیاهان مایهزنی شده به همراه شاهد به مدت 18 ساعت در تاریکی در دمای 18 درجه سانتیگراد با رطوبت نسبی 100 درصد (در حد اشباع) قرار گرفتند و سپس در اتاقک رشد با شرایط ذکر شده نگهداری شدند. برگهای گیاهان مایهزنی شده و کنترل در زمانهای 24، 48 و 72 ساعت پس از مایهزنی برداشت شدند و فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز (SOD) و آنزیم گایاکول پراکسیداز (GPX) اندازهگیری شدند.یافتهها: فعالیت آنزیم GPX در همه زمانهای اندازهگیری شده در گیاهان آلوده در مقایسه با شاهد افزایش یافت. کمترین میزان فعالیت GPX در زمان 24 ساعت پس از مایهزنی و با گذشت زمان در 48 و 72 ساعت پس از مایهزنی افزایش یافت، بهنحوی که بیشترین میزان فعالیت مربوط به 72 ساعت پس از مایهزنی بود. میزان فعالیت آنزیم در ژنوتیپ مقاوم به وضوح بیشتر از رقم حساس بود. در حالی که فعالیت آنزیم SOD در هر دو ژنوتیپ حساس و مقاوم در 24 ساعت پس از مایهزنی بیش از زمانهای 48 و 72 ساعت پس از مایهزنی بود. فعالیت آنزیم SOD در نژادهای PTRTF و TKTTF نسبت به شاهد افزایش محسوس داشت. در مقابل، نژاد TTKTK نسبت به شاهد تغییری نشان نداد. همچنین میزان فعالیت آنزیم SOD در رقم حساس نسبت به شاهد افزایش نشان داد در حالیکه در ژنوتیپ مقاوم نسبت به شاهد تغییری مشاهده نشد.نتیجهگیری: از آنجا که میزان فعالیت GPX در همه زمانها و نژادهای بررسی شده در ژنوتیپ مقاوم بیش از ژنوتیپ حساس بود، شاید بتوان برای این آنزیم نقش مهمی در مهار ROS ناشی از بیمارگر و در نتیجه مکانیسمهای دفاعی قائل شد. در میانکنش بین گیاه و بیمارگر بیوتروف، عموماً فعالیت هر یک از آنزیمهای آنتیاکسیدانی علاوه بر متأثر بودن از نوع تعامل (سازگار و ناسازگار)، به نژاد، رقم و زمان پس از مایهزنی بستگی دارد.