توقیف کشتی؛ ابزاری برای حفاظت از محیط‌زیست دریایی

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق عمومی دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال واحد تهران شمال، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری حقوق بین‌الملل دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران

doi
10.22059/jplsq.2020.286503.2106
چکیده

پیشگیری و جبران خسارت دو هدف عمدۀ مورد توجه کنوانسیون‌های بین‌المللی مربوط به آلودگی دریایی است. میزان موفقیت نظام حقوق بین‌الملل در مقابله با آلودگی دریایی، تا حد زیادی به ضمانت ‌اجراهای مقرر در این نظام بستگی دارد. با توجه به اینکه آلودگی دریایی ممکن است ناشی از خشکی، کشتی یا منابع دیگر باشد، این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی توقیف کشتی، به‌عنوان یک ضمانت اجرای کاربردی در آلودگی‌های ناشی از کشتیرانی پرداخته است. به‌نظر می‌رسد معاهدات بین‌المللی شرایطی را فراهم آورده‌اند که می‌توان از توقیف کشتی به‌عنوان ابزاری کارامد هم در پیشگیری از آلودگی دریایی و هم جبران خسارت ناشی از آن بهره برد.