اثر ماده ضد تعرق (آترازین) و کودهای زیستی بر عملکرد و خصوصیات بیوشیمیائی ارقام گندم در شرایط دیم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی و صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
2 استادیار بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، خرم آباد، ایران.
3 دانشیار دانشکده کشاورزی و صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
4 استادیار دانشگاه ازاد اسلامی یادگار امام شهر ری، تهران، ایران.
doi
10.22126/cbb.2024.10544.1071چکیده
مقدمه: تنش خشکی یکی از بحرانهای اصلی در سالهای اخیر در ایران بوده است. در استان لرستان مشابه با سایر مناطق کشور، علاوه بر کاهش میزان بارندگی، توزیع و شدت نامناسب آن نیز سبب آسیب رساندن به محصولات زراعی از جمله گندم در شرایط دیم شده است. معرفی ارقام سازگار با شرایط دیم مناطق سرد توسعه یافته است، اما گزینش مناسبترین رقم برای هر منطقه باعث کمک به اقتصاد کشاورزان از طریق افزایش تولید میشود.مواد و روشها: بهمنظور بررسی واکنش ارقام گندم دیم به ماده ضد تعرق و کودهای زیستی، آزمایشی بهصورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار در دو سال زراعی 96-1395 و 97-1396 اجرا شد. فاکتور اول ارقام گندم (آذر 2، اوحدی و باران) در کرتهای اصلی و ماده ضد تعرق (عدم کاربرد و کاربرد آترازین) و کود زیستی نیتروژنه (عدم کاربرد، کاربرد آزوسپریلیوم (Azospirillum brasilense)، کاربرد ازتوباکتر (Azotobacter chroococcum)) بهصورت فاکتوریل در کرتهای فرعی قرار گرفتند. هدف از این مطالعه بررسی اثرات کاربرد کودهای زیستی و ماده ضد تعرق آترازین بر سه رقم گندم دیم بود.یافتهها: در سال اول رقم اوحدی با کاربرد آترازین و ازتوباکتر، بیشترین عملکرد دانه (2420 کیلوگرم در هکتار) و عملکرد بیولوژیک (7595 کیلوگرم در هکتار) را در بین ارقام مورد بررسی داشتند. در مقابل، رقم آذر 2 بدون کاربرد آترازین و با کاربرد ازتوباکتر، کمترین عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک (بهترتیب 2000 و 7000 کیلوگرم در هکتار) را داشت. در سال دوم رقم باران با کاربرد آترازین و بدون استفاده از کود زیستی، بیشترین عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک (بهترتیب 2765 و 8465 کیلوگرم در هکتار) را تولید کرد. در حالی که رقم آذر 2 بدون کاربرد آترازین و با کاربرد آزوسپریلیوم تلقیح شده، کمترین عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک (بهترتیب 2083 و 7083 کیلوگرم در هکتار) را از خود نشان داد.نتیجهگیری: نتایج نشان داد که کاربرد کودهای زیستی منجر به افزایش میزان پروتئین دانه شد. از سوی دیگر، استفاده از ماده ضد تعرق آترازین، فعالیت آنزیمهای پراکسیداز و پلیفنلاکسیداز را در اندام هوایی کاهش داد. با توجه به این یافتهها و شرایط آب و هوایی استان لرستان، کشت ارقام اوحدی و باران بههمراه کاربرد همزمان آترازین و کودهای زیستی پیشنهاد میشود.