رویکرد شورای امنیت در توسعۀ مفهوم صلح با تأکید بر نقش زنان در مخاصمات مسلحانه (2000-2019)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشتة روابط بینالملل، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه روابط بینالملل، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2020.291988.2225چکیده
شورای امنیت، رکن اصلی سازمان ملل متحد برای حفظ صلح و امنیت بینالملل، در دورۀ جنگ سرد با ورود به مناقشات میان دولتها، ایفای نقش میکرد. در پارادایم جدیدِ پسا جنگ سرد، در کنار نقشهای پیشین، شورا عهدهدار نقشهای جدیدی چون هنجارسازی در مفاهیم بینالملل بهویژه در عرصۀ صلح شد. شورای امینت از سال 2000 با تصویب قطعنامههای هنجارساز و محور قرار دادنِ «ملاحظات جنسیتی» در دستور کار حفظ صلح و امنیت بینالملل، بر توسعه و تحول مفهوم صلح بهویژه در حوزة زنان تأثیر گذاشته است. این رویکرد که تحول مهمی را در فعالیتهای شورا و نیز در حقوق زنان پدید آورده، تحت عنوان «زنان، صلح و امنیت» شهرت یافته است. در فاصلة کمتر از دو دهه از سال 2000 تا 2019 ده قطعنامه در موضوع «زنان، صلح و امنیت» به تصویب شورای امنیت رسید. این امر بیانگر اهمیت چشمگیر ارتباط موضوع زنان با صلح و امنیت بینالمللی است و بر نقش بارز شورای امنیت در تحول هنجار صلح تصریح میکند.