بررسی مقاومت به خشکی تودههای بومی گندم نان (Triticum aestivum L.) با استفاده از شاخصهای حساسیت و مقاومت به خشکی
نویسندگان
1 استاد گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 مرکز تحقیقات علوم تغذیه و صنایع غذایی، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه ژنتیک و بهنژادی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22126/cbb.2024.11075.1082چکیده
مقدمه: گندم مهمترین محصول غذایی جهان از نظر سطح زیر کشت، ارزش تجاری و تغذیهای است و در مقایسه با سایر محصولات کشاورزی، بیشترین نقش را در تأمین امنیت غذایی جهان دارد. خشکسالی یکی از عوامل مهم محیطی است که تولید گندم را در سراسر جهان تهدید میکند. درواقع خشکسالی و تنش گرمایی دو عامل اصلی در کاهش بهرهوری گندم محسوب میشوند. به همین دلیل شناسایی و معرفی ارقام جدید گندم سازگار به تغییرات اقلیمی نامطلوب اجتنابناپذیر است.اعمال تنش خشکی در مراحل حساس رشدی گندم، همچون مرحله پر شدن دانه، از طریق کاهش وزن و تعداد دانه در سنبله، موجب افت شدید عملکرد گندم خواهد شد. در سالهای اخیر مطالعات زیادی در خصوص به دست آوردن ژنوتیپهای سازگار گندم در شرایط دیم از طریق واریتههای بومی و خویشاوندان وحشی به عنوان منابع اصلی تحمل به خشکی انجام شده است، به طوری که نتایج حاصل از این تحقیقات زمینه بررسی دقیقتر برخی از گونههای موجود در ژرم پلاسم گندم را فراهم کردهاند.مواد و روشها: در این تحقیق، 19 ژنوتیپ گندم به منظور شناسایی ژنوتیپهای متحمل به تنش خشکی مورد بررسی قرار گرفتند. این آزمایش بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی و با سه تکرار در دو شرایط تنش خشکی و بدون تنش اجرا شد. برای بررسی ژنوتیپهای مورد مطالعه از نظر حساسیت و مقاومت به تنش خشکی از 19 شاخص استفاده گردید. به دلیل تفاوت در نتایج شاخصها برای دقت بیشتر از رتبهبندی RS که بر مبنای میانگین و انحراف معیار رتبهها است، استفاده گردید. در نهایت توسط این رتبهبندی ژنوتیپهای برتر شناسایی شدند.یافتهها: با در نظر گرفتن تمام شاخصها، ژنوتیپهای شماره 11، 4 و 5 به ترتیب دارای بهترین رتبه بودند و میتوان آنها را به عنوان ژنوتیپهای متحمل به تنش خشکی معرفی نمود. نتایج حاصل از تجزیه به مؤلفههای اصلی برای شاخصهای مقاومت به خشکی، نشان داد که مؤلفه اول و دوم به ترتیب 78/66 50/32 درصد از واریانس کل را توجیه نمودند. با توجه به شاخصهای محاسبه شده و بر اساس نتایج حاصل از تجزیه خوشهای، ژنوتیپها به 4 گروه مجزا قرار گرفتند، به این ترتیب که، ژنوتیپهای 11، 4 و 5 که بر اساس RS به عنوان برترین ژنوتیپها،در یک گروه قرار گرفتند. به طور کلی و بر اساس نتایج تجزیه کلاستر، ژنوتیپها به چهار گروه مقاوم، نیمه مقاوم، نیمه حساس و حساس متمایز شدند.نتیجهگیری: نتایج نشان داد که ژنوتیپهای شماره 4، 5، 11، و 14 بالاترین مقادیر شاخصهایYS، HAM، و YI را در شرایط تنش خشکی به خود اختصاص دادند. در مقابل، ژنوتیپهای 1، 6، 7، و 10 دارای کمترین مقادیر YS و YI بودند. همچنین، میتوان با توجه به این نتایج می توان اذعان داشت که، عملکرد دانه در شرایط تنش خشکی نرمال معیار مناسبی برای ارزیابی مقاومت به خشکی محسوب میشود.