مدل‌یابی علّی گرایش به اعتیاد براساس حساسیت اضطرابی با میانجیگری دشواری در تنظیم هیجان در نوجوانان پسر

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای تخصصی روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 دانشیارگروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

3 دانشجوی دکترای تخصصی روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف: افزایش مصرف مواد مخدر در میان نوجوانان تبدیل به یک بیماری همه‌گیر شده است. پژوهش حاضر با هدف مدل‌یابی علی گرایش به اعتیاد براساس حساسیت اضطرابی با میانجیگری دشواری در تنظیم هیجان در نوجوانان پسر انجام گرفت. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر به روش همبستگی انجام شد. کلیه دانش‌آموزان مشغول به تحصیل در سال 1398 شهرستان پارس‌آباد جامعه آماری پژوهش حاضر را تشکیل دادند. تعداد 231 نفر از این افراد به شیوه نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای از بین جامعه آماری فوق انتخاب شدند و به پرسش‌نامه‌های حساسیت اضطرابی، گرایش به اعتیاد و دشواری در تنظیم هیجان پاسخ دادند. داده‌ها نیز به‌وسیله شاخص­های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و مدل‌یابی علی تحلیل مسیر با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS 25 و 8.8 Lisrel تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که حساسیت اضطرابی به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم (با میانجیگری دشواری در تنظیم هیجان) با گرایش به اعتیاد، رابطه داشت. مدل پژوهش با میانجیگری دشواری در تنظیم هیجان، از برازش مناسبی برخوردار است. شاخص‌های برازش مدل نیز ارتباط حساسیت اضطرابی به گرایش به اعتیاد را با دشواری در تنظیم هیجان تأیید کردند. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد حساسیت اضطرابی به‌عنوان متغیر مستقل و دشواری در تنظیم هیجان به‌عنوان متغیر میانجی، عامل مهمی در پیش‌بینی گرایش به اعتیاد می‌باشند که می­توانند در برنامه­ریزی مداخلات پیشگیری و کارگاه­های آموزشی در زمینه مدیریت و کنترل راهبردهای تنظیم هیجان و اضطراب مفید واقع گردند.