قواعد حقوقی حاکم بر پرواز هواپیماهای بدون سرنشین در نبردهای هوایی از منظر حقوق بینالملل
نویسندگان
1 استادیار، حقوق بینالملل، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل، دانشکدة تحصیلات تکمیلی، دانشگاه پیام نور واحد تهران، تهران، ایران
3 استادیار، حقوق بینالملل، دانشکدة تحصیلات تکمیلی، دانشگاه پیام نور واحد تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jplsq.2019.283487.2042چکیده
پیروزی و ابتکار عمل در بسیاری از جنگهای امـروزی بـا کـشوری است که برتری هوایی داشته باشد و در این برتری هوایی داشتن امتیاز استفاده از پهپادهاست و این مورد به شناخت کامل اصول حقوقی حاکم بر آن نیاز دارد که هدف این تحقیق بررسی تنها بخشی از قواعد حقوقی حاکم بر پرواز هواپیماهای بدون سرنشین در جنگهای هوایی از منظر حقوق بینالملل است. این مقاله صرفنظر از ملاحظات حقوق داخلی و دغدغههای امنیت ملی و با توجه به مسائل حقوقی بینالملل بیان میکند که هواپیمای بدون سرنشین براساس تواناییها و محدودیتهایی که دارد، میتواند ناقض حقوق بشردوستانه یا مطابق با آن باشد و با توجه به جایگاه این نوع هواپیما در اصول بینالمللی کنترل تسلیحات، مقررات ناظر بر کنترل تسلیحات بر آنها اعمال نمیشود؛ درحالیکه باید اصول اساسی حقوق بشردوستانه شامل اصل تفکیک، اصل ضرورت، اصل تناسب و اصل احتیاط مورد توجه قرار گرفته شده و هنگام استفاده از این نوع هواپیماها موضوع تمامیت ارضی، حاکمیت دولتها و حریم هوایی کشورها مدنظر قرار گیرد.