اثر دو روش آموزش شودان ( سنتی و کاربرد رایانه در آموزش ) بر یادگیری مهارت جهت یابی در دانش آموزان نابینا
نویسندگان
1
2 مرکز منطقهای اطلاعرسانی علوم و فناوری
3 دانشگاه هنر
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر تأثیر آموزش شودان بر یادگیری مهارت جهت یابی در دانش آموزان نابینا با تأکید بر روشهای سنتی و استفاده از شبیه ساز رایانهای در آموزش بود. این پژوهش، به روش نیمه تجربی و به صورت میدانی با طرح پیش آزمون و پس آزمون انجام شد. بدین منظور 30 دانشآموزان دختر و پسر نابینای پایة چهارم تا هفتم با میانگین سنی 10 تا 15 سال به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و با آرایش تصادفی در سه گروه10 نفره یعنی گروه آموزش شودان به شیوه سنتی، گروه آموزش شودان مبتنی بر کاربرد رایانه در آموزش و گروه کنترل قرار گرفتند. دو گروه تجربی، به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه 45 تا 50 دقیقه در تمرینات شودان شرکت کردند. مهارت جهتیابی گروهها با استفاده از آزمون محقق ساخته (آلفای کرونباخ82/0)، قبل و بعد از تمرینات سنجیده شد و دادهها با استفاده از آزمون کوواریانس تحلیل شد. یافتهها نشان داد که برنامه های تمرینی آموزش شودان به شیوه سنتی و با کاربرد رایانه در آموزش هر دو بر مهارت جهتیابی مشارکت کنندگان اثرگذار بوده است. همچنین تفاوت معناداری در یادگیری مهارت جهتیابی بین گروه آموزش سنتی شودان و آموزش شودان مبتنی بر کاربرد رایانه مشاهده نشد.