رئالیسم جادویی و تاریخ چند نگاره در رازهای سرزمین من
نویسندگان
1 گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبان های خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.22059/jor.2026.405376.2763چکیده
رازهای سرزمین من، نوشتۀ رضا براهنی، روایتی چندپاره از حوادث تاریخی ایران چند سال پیش و پس از انقلاب اسلامی است. درحالیکه انقلاب اجتماعی در پسزمینه حوادث رخ میدهد، رمان به بررسی انقلابهای درونی افراد میپردازد. نویسندگان مقاله حاضر تلاش دارند با کنکاش در عناصر رئالیسم جادویی این اثر، نشان بدهند چگونه رمان براهنی معنایی بومی از زندگی را زنده میکند و با درهم آمیختن خرده روایات افراد، دستیافتن به ابرروایتها را زیر سؤال میبرد. مهمترین عنصر رئالیسم جادویی که در این راستا به خدمت گرفته میشود تاریخ چندنگاره است که با کارکردی انتقادی مرز بین واقعیت و خیال را درمینوردد. در این مقاله از آرای فردریک جیمسون درباره رئالیسم جادویی و ارتباط بین انسان، تاریخ و بازنمایی سود جستهایم تا نشان بدهیم رازهای سرزمین من منطق نویی از رابطه بین انسان و تاریخ را مطرح میکند که با منطق گریزی رئالیسم جادویی همعنان است.