ارزیابی نهاد جدید مکانیسم ملل متحد برای دادگاههای کیفری بینالمللی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حقوق بین الملل، دانشکدۀ حقوق، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
2 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد حقوق بینالملل، دانشکدۀ حقوق، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
doi
10.22059/jplsq.2019.275872.1923چکیده
دادگاههای کیفری بینالمللی یوگسلاوی سابق و رواندا بهترتیب در سالهای 1993 و 1994 توسط شورای امنیت طی قطعنامههای 827 و 955 تأسیس شدند. هزینههای فراوان، حجم مأموریت سنگین، کند بودن رسیدگیها، موجب تصمیمگیری برای ایجاد راهبردهایی شد که مأموریت دادگاهها را تا سال 2010 تکمیل کند. بهمنظور سرعت بخشیدن به تکمیل اقدامات دادگاهها و مبارزه با بیکیفری در برابر متهمان باقیمانده، شورا با صدور قطعنامۀ 1966 سازوکار جدیدی را تأسیس کرد. مکانیسم با ساختار کوچک، کمهزینه و موقتی؛ در عین حال دارا بودن دو شعبه در دو قارۀ جداگانه، در پی تکمیل و استمرار کارکردهای چندگانۀ دادگاهها برآمد و چالشها و مشکلاتی در ساختار و عملکرد دارد. در پژوهش حاضر، سعی شده است از طریق روش کتابخانهای و رویکرد توصیفی- تحلیلی، به این پرسش پاسخ داده شود که مکانیسم صرفاً جایگزین دادگاههاست یا مدل جدیدی در رسیدگیهای کیفری ایجاد شده است. با مطالعۀ اسناد تأسیس این نهاد درمییابیم که مکانیسم ساختاری جدید در نظام عدالت کیفری بینالمللی است. دادگاههای دیگر میتوانند در رسیدگی به وضعیتهای مختلف، از آن استفاده کنند.