نقش شفافیت در تفسیر شرط رفتار عادلانه و منصفانه در حقوق بینالملل سرمایهگذاری
نویسندگان
1 استادیار بازنشسته دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشجوی دورة دکتری حقوق بینالملل عمومی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2020.299071.2352چکیده
شرط رفتار عادلانه و منصفانه با اینکه اخیراً به بخش جداییناپذیر اغلب معاهدات بینالمللی سرمایهگذاری و متعاقب آن، داوری سرمایهگذاری بدل شده است، اما تعریف، محتوا و قلمرو آن محل بحث است. مراجع داوری بهمنظور احراز نقض شرط مزبور اغلب بر عواملی چون عدم تبعیض، تناسب، موجه بودن، فرایند منصفانه و ثبات نظم حقوقی تکیه کردهاند، اما پرداختن به عناصری چون شفافیت مورد انتقاد است. بنابراین، سؤال اصلی این است که شفافیت چه نقش و تأثیری بر تفسیر شرط رفتار عادلانه و منصفانه دارد. مطالعات نشان میدهد که شفافیت توسط مراجع داوری اغلب بهعنوان یکی از عناصر شرط رفتار عادلانه و منصفانه تعریف شده و نقشی کلیدی در تفسیر شرط مزبور داشته است. مسائل مرتبط با شفافیت از نخستین مواردی است که در مراجع داوری در خصوص شرط رفتار عادلانه و منصفانه مدنظر قرار میگیرد و بهزعم حقوقدانان و دیوانهای داوری از مهمترین عناصر متشکلة شرط مزبور است.