تقابل و تعامل سلب مالکیت غیرمستقیم و تنظیمگری دولت میزبان
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 دانشجوی دورۀ دکتری حقوق عمومی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22059/jplsq.2020.300107.2372چکیده
تداخل غیرمستقیم اقدامات دولت میزبان با حق مالکیت سرمایهگذار، تصمیمگیری در مورد این مسئله را که آیا محدودیتهای معمول ناشی از مداخلۀ دولت، سلب مالکیت محسوب میشود یا خیر، بسیار دشوار ساخته است. از یک سو استثنائات ناشی از حق دولت برای تمشیت منافع عمومی رو به گسترش است و از سوی دیگر سرمایهگذار بهدنبال کسب منافع و ثبات اقتصادی است. مسئله این است که قابل وصولترین معیار برای برقراری تعادل بین حق دولت و منافع سرمایهگذار چیست؟ پژوهش حاضر، پس از بررسی و تحلیل نظریات موجود و توجیه لزوم اصلاح معاهدات سرمایهگذاری و سپس بازبینی نظامهای حقوقی داخلی، به این نتیجه دست یافت که در چشمانداز سرمایهگذاری بینالمللی، این امر بهآهستگی اما قاطعانه در حال چرخش به سمت نسل جدیدی از معاهدات با تأکید بر حق دولتها برای تنظیمگری بهعنوان حق ذاتی در حاکمیت دولت، ضمن ایجاد فضایی جذاب برای سرمایهگذاری است. ازاینرو به رسمیت شناختن حق تنظیمگری بهعنوان نقطۀ شروع در هر معاهده میتواند چارچوبی باشد برای ایجاد معاهدۀ سرمایهگذاری دو یا چندجانبه که تاکنون چندان موفق نبوده است.