بررسی عوامل مؤثر بر تنوع زیستی بومسازگانهای خشک با مدلInVESTو معادلات ساختاری (بررسی موردی: شهرستان جیرفت)
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی شریف
2
doi
10.22034/jdmal.2026.2071597.1511چکیده
در دهههای اخیر کاهش تنوع زیستی به بحران جهانی تبدیل شدهاست. هدف پژوهش حاضر بررسی تنوع زیستی و تعیین مهمترین عامل تاثیر گذار برآن است. از آنجا که مدل کیفیت رویشگاه InVEST قادر است با بهرهگیری از شدت تأثیر انسانی، تنوع زیستی در بومسازگانها را نقشه سازی کند، تنوع زیستی با استفاده از مدل کیفیت رویشگاه در شهرستان جیرفت بررسیشد. در این روش تهدیدها شناسایی و با بهرهگیری از مدل AHP وزندهی شدند و بیشترین تأثیر هر یک در طول گرادیان آنها تعیین شد و با مدل کیفیت رویشگاه، تنوع زیستی بررسی شد. درصد تاج پوشش و شاخصهای سیمپسون و مارگالف نیز در تیپهای گیاهی برآوردشد. نتایج مدل AHP نشان داد که چرای دام و اراضی کشاورزی بیشترین اهمیت را در بین تهدیدهای تنوع زیستی در مناطق نمیه خشک داشتند. نتایج بررسی شاخص تنوع زیستی نشان داد که این شاخص بهطور نسبی از 03/0 تا 69/0 در منطقه مورد بررسی بهطور غیر یکنواخت پراکنده است. بررسی تنوع زیستی در تیپهای گیاهی نشانداد که تیپ گیاهی Astragalus gossypinus-Artemisia aucheri با میانگین 16/0 ± 58/0 بیشترین شاخص تنوع زیستی را دارد. نتایج SEM نشانداد که بارندگی بیشترین ارتباط معنیدار را با تنوع زیستی بطور مستقیم داشت (001/0 p< ) و بعد از آن تاج پوشش (01/0 p< ) ، تنوع گونهای (01/0 p< ) و ارتفاع (01/0 p< ) بیشترین تأثیر را مستقیما بر تنوع زیستی داشتند. علاوه بر این، نتایج نشان داد که مناطق دارای ارتفاع بیشتر از کیفیت رویشگاه بالاتر و ظرفیت بیشتری برای حفظ تنوع زیستی برخوردار بودند، در حالی که تمرکز فعالیتهای انسانی در نواحی کمارتفاع موجب افت کیفیت زیستگاه شده است. نتایج این پژوهش کارایی مدل کیفیت رویشگاه InVEST را در کمیسازی و پایش فضایی تنوع زیستی در مناطق خشک ایران تأیید میکند و نشان میدهد که مدل کیفیت رویشگاه در ترکیب با مدل SEM ، ابزار مناسبی برای شناسایی عوامل کلیدی مؤثر بر تنوع زیستی در مقیاس منطقهای است .