ارزیابی اقتصادی تغییرات پوشش اراضی در سه دورۀ زمانی مختلف در حوزۀ آبخیز طالقان
نویسندگان
1 دانشگاه گیلان
2 دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
3 دانشگاه گیلان
4 دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
5
6 دانشگاه ارومیه
doi
10.22034/jdmal.2025.2065589.1506چکیده
پوشش زمین بازتابی از رابطه متقابل میان انسان و محیط طبیعی هستند و نوع بهرهبرداری انسان از زمین را در راستای اهداف مشخصی به تصویر میکشد. تغییر در پوشش، چه بهمعنای جابجایی میان انواع مختلف استفاده از زمین و چه تغییر در الگوی مکانی آن یکی از مؤلفههای اصلی در بررسیهای منابع طبیعی است . در پژوهش حاضر، بهمنظور بررسی تغییرات زمانی پوشش اراضی، از روش یادگیری ماشین بردار پشتیبان برای طبقهبندی تصاویر ماهوارهای در محیط سامانه گوگل ارث انجین بهرهگیری شد در سه بازۀ زمانی انجامشد . نتایج پژوهش نشان داد که کاربری مرتع در بین کاربریهای مختلف با داشتن سطح ha 71350 دارای بیشترین مساحت است، امّا با گذشت زمان روند کاهشی داشته است. در مقابل، اراضی بدون پوشش که در سال 1990 دارای مساحت ha 40451 بوده، طی سالهای مختلف روند افزایشی داشته و از 31 % در سال 1990 به 52 % در سال 2020 رسیدهاست . نتایج نشان داد که کاهش چشمگیر مراتع به دلیل، افزایش قیمت زمین و نبود صرفۀ اقتصادی در کشاورزی، منجر به افزایش کاربریهای مسکونی و ویلاسازی شدهاست. این تغییرات موجب از بین رفتن ارزش قابلتوجهی از خدمات بومسازگان شده که از نظر اقتصادی و محیط زیستی زیانبار است. با توجه به میانگین ارزش سالانۀ هر هکتار از عرصههای مرتعی از نظر تولید و خدمات بومسازگان و خسارت ناشی از هدررفت آن برای جامعه، حدود 4007717893 میلیارد ریال برآورد شد و با وجود سودآوری کوتاهمدت برخی کاربریها دیگر، تخریب منابع طبیعی در بلندمدت غیرقابل جبران و فاقد توجیهاست. بنابراین، تغییر مراتع به هیچ وجه از جنبههای مختلف اقتصادی قابل توجیه نیست. در پژوهش حاضر به بررسی مدل ایستا پرداخته شد اما پیشنهاد میشود که در بررسیهای آینده از مدل پویا تحلیل اقتصادی تغییر کاربری اراضی بهرهگیری شود .