تأثیر تمرین مقاومتی شدید بر سطوح آیریزین و عامل رشد فیبروبلاست 21 در مردان دارای اضافه‌وزن

نویسندگان

1 دکترای تخصصی فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

2 دانشیار، دکترای تخصصی فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

3 استادیار، دکترای فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف: چاقی، اختلال متابولیکی است که از طریق افزایش هزینه انرژی و تحریک عوامل مرتبط با قهوه­ای شدن بافت چربی سفید، قابل‌کنترل و پیشگیری است. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر تمرین مقاومتی شدیدبر سطوح آیریزین و عامل رشد فیبروبلاست 21 در مردان دارای اضافه‌وزن بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه نیمه‌تجربی، 20 مرد دارای اضافه‌وزن (میانگین 3/33±36/56سال و نمایه توده بدن 3/02±29/41 کیلوگرم بر مترمربع) از طریق فراخوان انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه تمرین مقاومتی شدید و کنترل قرار گرفتند. برنامه گروه مقاومتی به‌صورت دایره­ای با شدت 85-80 درصد یک تکرار بیشینه، سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته انجام شد. 24 ساعت قبل و 48 ساعت بعد از دوره تمرینی سطوح سرمی آیریزین و عامل رشد فیبروبلاست 21 (FGF21) از همه آزمودنی­ها در حالت ناشتا اندازه‌گیری شد. تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها به‌وسیله آزمون تی همبسته و آنکوا در سطح معنی­داری 0/01>P انجام شد. یافته‌ها: سطوح سرمی آیریزین و FGF21 در گروه تمرین مقاومتی شدید در مقایسه با گروه کنترل افزایش معناداری را نشان داد (0/01>P). وزن بدن، BMI و درصد چربی بدن در گروه تمرین مقاومتی شدید در مقایسه با گروه کنترل، کاهش معناداری را نشان داد؛ درحالی‌که در گروه کنترل، افزایش معناداری مشاهده شد (0/01>P).  نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد تمرین مقاومتی شدید می‌توانند به‌عنوان گامی مؤثر در تبدیل بافت چربی سفید به قهوه‌ای و بهبود ترکیب بدنی افراد دارای اضافه‌وزن و چاق مورد تأکید قرار گیرد.