طرح تطبیقی الگوی استخدام عمومی در حقوق اداری ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 دانشیار گروه حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.22059/jplsq.2020.300986.2389
چکیده

در روند اصلاحات نظام استخدامی کشور از یک طرف می‌بایست از مطالعات تطبیقی و تجارب اندوختۀ سایر کشورهای پیشرو بهره‌برداری کرد و از سوی دیگر، با عطف توجه به ظرفیت‌ها و موقعیت‌های داخل کشور، نیل به الگوی مطلوب و بومی استخدام عمومی را وجهۀ همت خود گمارد. نیل به این مهم به‌طور کلی در سه سطح منقش می‌گردد؛ نخست، تعیین هدف و رویکردی که در پی انتظام نظام مزبور متصور و مورد انتظار است و آن را می‌توان در «کارامدی اقتصادی و عدالت استخدامی» مزین و متبلور ساخت؛ دوم، بنای مبنای مزبور و طرح پیکره نظام استخدامی بوده و سوم تضمین بهینۀ حقوق استخدامی از طریق تمهید مقرراتی درخور از خلال سازوکارهای اداری و قضایی است. مباحث حاضر را می‌توان دریچه‌ای در سطح دوم دانست که اغلب اساس و شالودۀ نظام ورود به خدمت را نضج می‌دهد. در این صورت، سامان و ترسیم ساختار مزبور در گرو تبیین مؤلفه‌های سه‌گانۀ نهاد، نظام و نوع استخدام است که تحت عنوانِ ابتکاری «الگوی سه‌بعدی» طرح و ارائه می‌شود. همان‌گونه‌که در این متن به فرصت نگریستن نیز خواهد رسید، وجوه مذکور در امتزاج و پیوندی سه‌سویه با هم قرار دارند. از طرفی نظریه‌های حول محور الگوی مزبور را می‌توان متکفل ضبط‌ و ربط بخشی از کارکردهای مربوط به مدیریت اقتصادی منابع انسانی و امر استخدام در سازمان‌های عمومی کشور نیز دانست.