بررسی تأخیر و تأدیه در اختلاف کارفرما و پیمانکار در اداره کل راه و شهرسازی استان کهگیلویه و بویراحمد
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
2 دانشیار گروه فقه و حقوق، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
3 دانشیار گروه فقه و حقوق، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
doi
10.22034/ejs.2025.472147.1907چکیده
زمینه و هدف: هدف مقاله حاضر بررسی تأخیر و تأدیه در اختلاف کارفرما و پیمانکار در اداره کل راه و شهرسازی استان کهگیلویه و بویراحمد با بررسی دادنامه شماره ۹۷۰580 دادگاه عمومی شعبه 2 حقوقی شهرستان یاسوج است. مواد و روشها: مقاله حاضر توصیفی-تحلیلی است. مواد و دادهها نیز کیفی است و از روش کتابخانهای و فیشبرداری در گردآوری مطالب و دادهها استفاده شده است. ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است. یافتهها: یافتهها نشان داد دادنامه شماره ۹۷۰580 دادگاه عمومی شعبه 2 حقوقی شهرستان یاسوج از جهت شکل و ماهوی قابل انتقاد است. دادخواست پرونده مذکور از نظر شکلی از جهت پذیرش اعسار و نیز تمبر مالیات و از منظر ماهوی به دلیل عدم توجه به ماده ۲۵۷ و ماده ۲۵۸ ق.آ.د.م، عدم توجه به فرایند پیشبینی شده پرداختها در ماده 37 شرایط عمومی پیمان، عدم توجه به فرایند تسویه حساب در ماده 52 شرایط عمومی پیمان، عدم توجه به مواد 30 و 35 شرایط عمومی پیمان مورد انتقاد است. نتیجه: نتیجه اینکه جهت اجرای حکم، طبق قانون از سرجمع اعتبارات دستگاه کسر می شود و عملاً دستگاه هیچگونه جریمه ای نمی شود و انگار اتفاق خاصی رخ نداده است. بنابراین ضروری به نظر می رسد پرداخت جریمه در ضمن قرارداد شرط شود. زیرا که پرداخت جریمه نوعی کیفر است که سزای متخلف در حقوق مدنی به شمار می آید تا مدیون از طرف دیگر غافل نشود و نتواند حقوق داین را به فراموشی بسپرد.