تأثیر پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) بر سلول‌های گلیال رده B92

نویسندگان

1 دانش‌آموخته کارشناسی‌ارشد ایمنی‌شناسی، گروه میکروب‌شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

2 دانشیار ایمنی‌شناسی، گروه میکروب‌شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

3 استادیار ویروس‌شناسی، گروه میکروب‌شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف  در مطالعات گذشته، به ارتباط برخی از سلول‌های سرطانی و پلاکت‌ها اشاره شده است. هدف از مطالعه حاضر، ارزیابی تأثیرات پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) بر سلول‌های سرطانی گلیال رده B92 بوده است. مواد و روش‌ها در این مطالعه تجربی، تعداد 106×1 سلول از رده B92، با درصدهای متفاوت پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) شامل: 0، 5، 10 و 20 درصد، در محیط کشت به مدت 24 ساعت تیمار شدند. تغییرات ریخت‌شناسی سلول‌های تیمار شده با استفاده از میکروسکوپ نوری معکوس ارزیابی شد. تأثیرات PRP بر میزان تکثیر سلول‌ها با استفاده از آزمون احیای نمک تترازولیوم (دی متیل تیازول–دی فنیل تترازولیوم بروماید، MTT) سنجیده شد. به‌منظور ارزیابی سطح بیان ژن سایتوکاین‌های TNFα, IL-10 و ژن BCL-2 از تکنیک qRT- PCR استفاده شد. یافته‌ها نتایج آزمون احیای MTT نشان داد که PRP به‌صورت کاملاً وابسته به دوز رشد سلول‌های گلیال B92 را القا می‌کند. همچنین PRP به‌صورت وابسته به دوز، موجبات افزایش بیان ژن BCL-2 را فراهم داشت. میزان بیان ژن سایتوکاین TNF-α به دنبال تیمار سلول‌های گلیال B92 با PRP به‌صورت غیروابسته به دوز کاهش یافته بود. همچنین، تیمار سلول‌های گلیال B92 با PRP به صورت غیروابسته به دوز (بدون تفاوت معنی‌دار بین درصدهای مختلف PRP) موجب افزایش سطح بیان ژن سایتوکاین ضدالتهابی IL-10 شد.­ نتیجه‌گیری در ریزمحیط سرطان، پلاکت‌ها موجبات پیش‌برد رشد و تکثیر سلول‌های گلیال B92 و فرار آن‌ها از پاسخ‌های ایمنی را فراهم می‌کنند.