جان باختگی در راه استقلال اقتصادی؛ «مسأله» و «مفهوم» «استقلال» از منظر آخوند خراسانی در عصر قاجاری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ ایران، پژوهشکدۀ تاریخ ایران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه تاریخ سیاسی، پژوهشکدۀ تاریخ ایران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
doi
10.30465/hcs.2025.52878.3064چکیده
«استقلال» در عصر قاجار با توجه به مواجهه با دو پدیدۀ «استعمار» و «مدرنیته» از مسائل بنیادین زیست سیاسی و چالشهای فکری جامعۀ ایران بدل میشود. از این رو، علمای شیعی برای دفاع از استقلال ایران به طرح نظام اندیشهای خاصی میپردازند که ریشه در قواعد اسلام داشته و متاثر از سه اصل «دارالاسلام و دارالکفر»، «قاعدۀ نفی سبیل» و اصل «حفظ بیضه اسلام» بوده است. مسالۀ مقالۀ حاضر «استقلال» از منظر رویکرد نوگرایی دینی در عصر قاجار با تاکید بر آراء و کنش آخوند خراسانی است. بررسی رویدادهای تاریخی که موجب مسئلهمند شدن موضوع استقلال در اندیشه او گردید و نیز چگونگی فهم او از این مفهوم و نظام اندیشهای و دستورالعملهای او برای تحقق استقلال با توجه به مقتضیات دوران پر تلاطم پیش و پسا مشروطه، پرسش پژوهش حاضر است. پژوهش با شیوۀ تبیین تاریخی این فرضیه را مطرح میکند که آخوند خراسانی در خصوص مبانی دینی استقلال، اصل «حفظ بیضه اسلام» را با نگاهی جامعتر از سایر فقها نظر کرده و در سیر اندیشه خود به ابعاد سیاسی، اقتصادی و فرهنگی استقلال توجه مبسوطی دارد. او با سه رویکرد الهام بخشی ، حمایت و هدایت و دخالت مستقیم و عملگرایانه نسبت به بسط موضوع استقلال در عصر خود کنش سیاسی و اجتماعی دارد. سایر یافتهها صورتبندی از رویکرد دینی نوگرایانه به مفهوم «استقلال» از منظر آخوند خراسانی به عنوان یکی از علمای شاخص و پیش روی نوگرا در عصر قاجاری را نشان دهد که توجه ویژه وی به استقلال «اقتصادی» او را شهید راه استقلال میتوان نامید. کلیدواژهها: استقلال، آخوند خراسانی، مشروطه، استقلال اقتصادی، نوگرایی دینی