امنیت حقوقی در نظام حل اختلافات سرمایهگذاری بینالمللی
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری حقوق بینالملل، دانشکدة حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکدة حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2020.289388.2172چکیده
امروزه داوری بیتردید به روش غالب حل اختلافات سرمایهگذاری بینالمللی بدل شده و در غالب معاهدات دوجانبه یا چندجانبة سرمایهگذاری یا قراردادهای سرمایهگذاری خارجی با دولت میزبان، شرط داوری درج شده است. با وجود این، دیوانهای داوری در دعاوی سرمایهگذاری بینالمللی، حتی در داوریهای سازمانی (مانند ایکسید و...)، بهصورت موردی و برای هر پرونده بهطور خاص تشکیل میشوند و پس از فصل خصومت نیز منحل میشوند. این مسئله سبب شده است که در دهههای اخیر در چندین مورد آرایی از دیوانهای داوری مختلف صادر شود که در پروندههای مشابه با مسائل حکمی و موضوعی تقریباً یکسان، داوران احکامی متعارض یا بعضاً متناقض صادر کردهاند. گسترش صدور آرای متعارض از سوی بسیاری از حقوقدانان بهعنوان تهدیدی برای نظام حل اختلافات سرمایهگذاری بینالمللی قلمداد شده است؛ تهدیدی که امنیت و انسجام حقوقی این نظام را تضعیف میکند و اعتماد بازیگران این عرصه را از بین میبرد. یکی از پیشنهادهای ارائهشده بهمنظور حل این معضل، ایجاد دادگاه فراملی سرمایهگذاری بینالمللی است که در این نوشتار به برخی از ابعاد این پیشنهاد پرداخته میشود.