فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مقاله با استفاده از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی، به بررسی موانع تحقق اجاره خانه‌های خالی بر اساس قانون تکمیل و اجاره واحدهای مسکونی مصوب سال 1356 می‌پردازد. در سال‌های پایانی رژیم پهلوی، بحران مسکن به یکی از معضلات اصلی اجتماعی و اقتصادی تبدیل شد که تأثیرات عمیقی بر زندگی مردم و ساختار جامعه گذاشت. افزایش اجاره‌نشینی و کمبود مسکن مناسب، فشار زیادی را بر مستأجران وارد کرد و نیاز به یک راهکار جامع و مؤثر را ضروری ساخت. در این راستا، قانون تکمیل و اجاره واحدهای مسکونی با هدف ساماندهی بازار اجاره و استفاده از ظرفیت خانه‌های خالی برای تأمین مسکن طراحی شد. هدف اصلی این قانون، ایجاد تعادل در بازار اجاره و تسهیل دسترسی مردم به مسکن مناسب بود. با این حال، اجرای این قانون با چالش‌ها و موانع متعددی مواجه شد که مانع از تحقق اهداف آن گردید. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که شناسایی دقیق خانه‌های خالی به دلیل عدم وجود سیستم‌های اطلاعاتی منسجم و دقیق، یکی از اصلی‌ترین چالش‌ها بود. علاوه بر این، مقاومت مالکان در برابر اجاره‌دهی واحدهای خالی و نگرانی‌های اجتماعی نسبت به تغییرات قانونی، از دیگر موانع مهم اجرای این قانون به شمار می‌روند. بسیاری از مالکان به دلیل ترس از کاهش درآمد یا مشکلات ناشی از اجاره‌دهی، تمایلی به مشارکت در این طرح نداشتند. کلیدواژه‌ها: قانون تکمیل و اجارۀ واحدهای مسکونی، قیمت مسکن، بازار اجاره، موانع تحقق، الزامات قانونی، پهلوی