بررسی تأثیر نانوذرات دو فلزی طلا- نقره بر مهار فیبری شدن آمیلوئیدی لیزوزیم و جلوگیری از سمیت سلولی ناشی از آن

نویسندگان

1 دانشیار بیوشیمی، گروه علمی زیست‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف  رسوب تجمعات آمیلوئیدی در مغز، باعث بیماری‌های متعدد تحلیل‌برنده سیستم عصبی می‌گردد. نانوذرات گوناگونی برای درمان این گونه بیماری‌ها موردمطالعه قرار گرفته است. خواص نانوذرات فلزی، از طریق ساخت ذراتی با دو فلز گوناگون به جای ذراتی که منحصراً از یک ذره تشکیل شده می‌تواند به‌صورت مؤثری بهبود پیدا کند. در مطالعه حاضر، تأثیر نانوذرات دو فلزی طلا- نقره بر تجمع آمیلوئیدیپروتئین لیزوزیم تخم‌مرغ که یک پروتئین مدل تشکیل‌دهنده آمیلوئید است بررسی شد. مواد و روش‌ها در این مطالعه تجربی، برای القای تشکیل آمیلوئید، از دمای بالا و pH اسیدی استفاده شد. لیزوزیم سفیده تخم‌مرغ به میزان 2 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر در بافر گلایسین 50 میلی‌مولار حل شد و در دمای 57 درجه سانتی‌گراد برای دوره‌های مشخصی انکوبه گردید. تأثیر مهاری این نانوذرات بر فیبری شدن لیزوزیم با استفاده از روش‌های سنجش آمیلوئید مثل تیوفلاوین T، قرمز کنگو و سنجش MTT مطالعه شد. یافته‌ها مطالعه سنجش ThT نشان داد که این نانوذرات، قادر به مهار تشکیل تجمع آمیلوئیدی با الگوی مهار وابسته به غلظت معکوس می‌باشد و بهترین غلظت مهاری نیز 0/01میکروگرم بر میلی‌لیتر به‌دست آمد. مطالعه سینیتیک تجمع نشان داد که نانوذرات طلا- نقره بر فاز تأخیری فیبری شدن، تأثیری ندارند ولی فاز تعادلی آن به‌طور معنی‌داری کاهش می‌یابد. همچنین تأثیرات سمیت تجمعات لیزوزیم در حضور نانو ذرات نقره- طلا به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (05/p˂0). نتیجه‌گیری پیش‌بینی می‌شود که براساس بینش‌های به‌دست‌آمده در طراحی نانوذرات جدید دو فلزی، ایده استفاده از روش‌های درمانی مبتنی بر نانوذرات جدید دوفلزی برای درمان بیماری‌های تحلیل‌برنده عصبی، چشم‌انداز واقع‌بینانه داشته باشد.