پیوند دین و سیاست در عصر ساسانی
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خرمآباد،خرمآباد، ایران
2 استادیار، گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خرم آباد، خرم آباد، ایران
3 دانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خرمآباد، خرمآباد، ایران
doi
10.30465/hcs.2024.49821.2972چکیده
شاهنشاهی ساسانی از جهت اینکه هم ازیکسو مدعی میراثِ دینی زرتشتی بود و هم ازسویدیگر بر سر هژمونی در جهان باستان با رقیب قدرتمندی همچون امپراتوریِ روم در جدالی و ستیزی دائمی بود، لذا الگوی خاصی از نسبت دین و سیاست را دنبال میکرد تا پاسخگوی شرایط و نیازمندیهایش باشد. این مقاله برای بررسی ابعادی از این موضوع پرسش اصلی خود را دربارۀ پیوند دین و سیاست در عصر ساسانی طرح کرده است. فرضیۀ مقاله آن است که هر الگویی از قدرت با شکلی از نظام باورها ارتباط دارد که مبانی تبیینی و توجیهی آن را فراهم میکند. یافتههای تحقیق نشان داده است که وحدتِ دین و سیاست در عصر ساسانی یکی از مبانی اصلی نظام گفتمانی این شاهنشاهی بوده است که بسیاری از وقایع تاریخی این دوره را بهواسطۀ این مبنای گفتمانی میتوان توضیح داد. روش مقالۀ تحلیل گفتمانِ فوکویی و شیوۀ جمعآوری دادهها کتابخانهای و اسنادی است.کلیدواژهها: دین و دولت، فوکو، گفتمان، دانش، قدرت.