ارزیابی تأثیر زغالهای زیستی مختلف بر ویژگیهای ریخت شناسی اسکنبیل کرمانی Calligonum bungei Boiss.
نویسندگان
1 دانشگاه علم و صنعت ایران
2
3 دانشگاه تهران
4 دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
5 دانشگاه جامع امام حسین
doi
10.22034/jdmal.2019.36531چکیده
در بومنظامهای (اکوسیستم) مناطق خشک و نیمهخشک، گیاهان چوبی و چندساله از مهمترین عاملهای کاهنده سرعت باد و رسوبگذاری ماسهبادیها هستند. پژوهش حاضر بهمنظور بررسی تأثیر مقدارهای مختلف مواد افزودنی به خاک بر ویژگیهای رویشی گیاه اسکنبیل کرمانی Calligonum bungei Boiss. انجام شد. این آزمایش بهصورت گلخانهای با نسبتهای مختلف مواد افزودنی زغالزیستی طبیعی و زغالزیستی تولیدشده از کمپوست زبالة شهری به خاک، حضور و عدم حضور میکوریزا بر روی گیاه اسکنبیل کرمانی در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار، اجرا شد. عاملهای در نظر گرفتهشده در این آزمایش، شامل عامل قارچ میکوریزا (در دو سطح میکوریزا مصرف و عدم مصرف میکوریزا)، عامل زغالزیستی طبیعی در چهار مقدار صفر، 1، 3 و 5 درصد وزنی و عامل زغالزیستی تولیدشده از کمپوست زباله شهری در چهار مقدار صفر، 1، 3 و 5 درصد وزنی بود. نتیجه نشان داد که کاربرد زغالهایزیستی در تیمارهای دارای میکوریزا تیمار هفت موجب افزایش 62/34 % ارتفاع گیاه، 38/42 % قطر یقه، 02/554 % حجم تاج پوشش، 06/124 % طول ریشه، 92/30 % وزنتر اندام هوایی و 23/36 % و در تیمارهای بدون میکوریزا (تیمار 23) موجب افزایش 24/39 % ارتفاع گیاه، 98/35 % قطر یقه، 1/152 % حجم تاج پوشش، 74/17 % طول ریشه، 53/68 % وزنتر اندام هوایی و 75/20 % وزن تر ریشه نسبت به تیمار شاهد شد. با توجه به نتایج بهدستآمده از این پژوهش، بهرهگیری از مقدارهای ذکر شده زغالهای زیستی همراه با بقایای گیاهی و طبیعی (تیمارهفت)، به دلیل ارزانی، در دسترس بودن، افزایش حاصلخیزی خاک و رشد بهتر گیاه اسکنبیل و دیگر گیاهان مشابه ویژه مناطق بیابانی توصیه میشود.