تعهد دولتها بر ایجاد برابری جنسیتی در آموزش
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق بینالملل عمومی، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد، گروه روابط بینالملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2019.281639.2013چکیده
حق بر آموزش، از حقوق بنیادین بشر است که نظیر سایر حقوق مشابه باید همۀ افراد بدون تبعیض از آن برخوردار شوند. این حق در اسناد مختلف حقوق بشر مورد تأکید قرار گرفته است. ازاینرو، نابرابری جنسیتی در آموزش نقض آشکار حق مزبور، محسوب میشود. مقالۀ حاضر، با بررسی چارچوبهای حقوق بشری مربوط که متشکل از معاهدات بینالمللی، گزارش نهادهای حقوق بشری و رویۀ دولتهاست، به این نتیجه رسیده که ماهیت تعهد بر برابری آموزشی تعهدی دوژوره است که نقض آن موجب ایجاد مسئولیت بینالمللی برای دولتها میشود. این تعهدات ماهیت سلبی ندارد، بلکه در توازن با ماهیت ایجابی خود رفتار دولتها را هدایت و نظم میبخشد. در واقع، این تعهدات نهتنها به موانعی که زنان در برخورداری از این حق مواجهند، میپردازد؛ بلکه زمینههای تحقق آن را نیز مهیا میسازد و ضمن هویت بخشیدن به مسئلۀ نابرابری جنسیتی، با آن مبارزه میکند و در تمام حوزههای تقنینی و اجرایی، دولتها را متعهد به ایجاد چارچوبهای تعریفشده برای رفع تبعیض و تضمین حقوق زنان در مسئلۀ آموزش میکند.