پیش‌بینی امید به زندگی براساس حمایت اجتماعی ادراک شده و سلامت روان در میان بهبودیافتگان بیماری کووید- 19

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، امارات.

2 استاد روانشناسی اجتماعی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور

3 دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور

doi
چکیده

زمینه و هدف  بیماری کووید-19 با شیوع روزافزون خود و آسیب‌هایی که بر منابع جانی، مالی و روانشناختی وارد می‌کند، بسیار مورد بحث است؛ لذا، هدف پژوهش حاضر، پیش‌بینی امید به زندگی بر اساس حمایت اجتماعی ادراک‌شده و سلامت روان در میان بهبودیافتگان بیماری کووید- 19 بود. مواد و روش جامعه آماری پژوهش حاضر، 117 فرد بهبودیافته از بیماری کووید- 19 بود که بر اساس جدول مورگان 90 نفر از آنها حجم نمونه آماری پژوهش حاضر را تشکیل دادند. پژوهش حاضر در سال 1399 و در استان بوشهر انجام گرفت و نمونه‌گیری، بر اساس روش نمونه‌گیری در دسترس انجام گرفت. ابزار این پژوهش شامل سه پرسشنامه کتبی حمایت اجتماعی ادراک‌شده زیمت (1988) (MSPSS)، سلامت روان گلدبرگ (1972)  (GHQ-12)و پرسشنامه امید به زندگی اشنایدر (1991) بود. پژوهش حاضر، مطالعه‌ای توصیفی است و برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافته‌ها نتایج حاصل نشان داد که حمایت اجتماعی ادراک شده و سلامت روان با امید به زندگی همبستگی دارند. همچنین مشخص شد که حمایت اجتماعی ادراک شده و سلامت روان به ترتیب 49 (0/000=P) و 36 درصد (0/006 =P) از تغییرات امید به زندگی را پیش‌بینی می‌کنند. نتیجه‌گیری یافته‌های مطالعه حاضر، حاکی از آن است که با فراهم آوردن زمینه‌های مناسب برای بهبود کیفیت، تقویت و ایجاد شاخصه‌های حمایت اجتماعی ادراک‌شده و سلامت روان در بهبودیافتگان از بیماری کووید- 19 می‌توان امید به زندگی را در آنها بهبود بخشید.