بررسی هیستومورفومتری اثر تیامین بر ساختار روده کوچک در موش‌های دیابتی ناشی از آلوکسان

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

2 دانشیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

3 دانشجوی کارشناسی‌ارشد بافت شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف  دیابت با سطح بالای گلوکز خون و نقص در تولید و عملکرد انسولین شناخته می‌شود. آلودگی مواد غذایی و محیط با سرب، سبب وخامت حال دیابتی‌ها می‌شود. این مطالعه، تأثیر تیامین بر هیستومورفولوژی روده کوچک موش‌های دیابتی ناشی از آلوکسان را بررسی کرد. مواد و روشدر این پژوهش مداخله‌ای، تعداد 63 سر موش صحرایی نژاد ویستار، به‌صورت تصادفی در 9 گروه جای گرفتند. سه گروه از حیوانات به‌عنوان گروه کنترل (A)، گروه تیامین+ سرب 200 (H) و تیامین+ سرب 1000 (I) درنظر گرفته شدند. سرب بر حسب ppm و به‌صورت استات در آب مصرفی اضافه شد. سایر گروه‌ها، از طریق آلوکسان با دوزmg/kg 200 دیابتی شدند. موش‌های گروه B دیابتی تنها، گروه C موش‌های دیابتی دریافت‌کننده تیامین، گروه‌های D و E موش‌های دیابتی دریافت کننده سرب 200 و 1000 نام‌گذاری شدند. موش‌های گروه‌های F و G، تیامین و سرب به میزان ppm 200 و 1000 دریافت کردند. تیامین، روزانه، صفاقی و mg/kg70 استفاده شد. روز 29 ام بر نمونه‌های روده کوچک، هیستوتکنیک انجام شد و هیستومورفومتری آنها بررسی شد. یافته‌هاهیستوموفومتری ساختار روده در موش‌های گروه دیابتی دریافت‌کننده سرب درمان‌‌نشده، در مقایسه با موش‌های سالم، افزایش معنی‌دار نشان داد. اما این پارامترها در موش‌های دیابتی دریافت‌کننده سرب که با تیامین درمان شدند نسبت به گروه کنترل، تفاوت معنی‌دار نشان نداد. نتیجه‌گیری احتمالاً ترکیب آنتی‌اکسیدانی موجود در تیامین می‌تواند برخی از عوارض استات سرب را در بیماران دیابتی کاهش دهد.